Nada Más - Zpu

Castillos que se me caen

Todo el puto día construyendome películas, vida en cámara lenta

Sé porqué me atraen

Llenan mi ridícula cuadrícula vacía, men, y yo sin darme cuenta

Va a llegar la renta, y no me dan lo que me roban

Va a llegar la coba de algún desagradecido

Pasaré la escoba y volverá la suciedad

Es el cuento que nunca acaba

Estoy perdido en el ruido de la ciudad

¿Y qué coño hago preocupándome de mil mierdas?

Antes de que ocurran las hago gigantes, y no lo son

Jodo conmigo y mi cerebro

Pero con tu grito de auxilio me quiebro

Se pone serio, me reclamas, de golpe me dices la hora

No estoy preparado, mi princesa

Que yo pa' vivir soy muy torpe, y mi corazón te adora

Te hago la promesa que quieras si te quedas, si no te vas

Por favor, no, por favor, no

Porque todo lo demás es un adorno

Formo con mis manos a tu lado un caparazón

Para que tu corazón no diga basta

Pero basta con ver tu mirada clavada en la mía

Tumbada me dabas lo que te quedaba

Morías y moría la alegría de cada rincón

Mi alma se partía, oía tu última respiración

Nada más, nada más importa

Nada más, la vida es tan corta

Nada más, voy a quitarme de mí

Hacerme menos caso, sólo por si acaso

Nada más, nada más importa

Nada más, lo que no me aporta

Nada más, voy a sacarlo de aquí

Paso de mis miedos, sólo traen fracasos

¿Cómo serviré la cena?

¿Cómo sigue el trato?

¿Cómo no morir de pena al poner solo un plato?

¿Cómo me como el silencio ahora que no me hablas?

¿Cuál ha sido el precio de tu idioma sin palabras?

De tu lengua, de planetas lejanos

¿Cómo nos ubicamos los que quedamos en pedazos desechos?

¿Qué plano es el tramo en que estamos?

¿Con qué derecho viene la vida pa' robar lo que hay bajo tu pecho?

Y aquel amor que por inigualable y sincero

Y es el primero en que pienso

No sabes cómo te echaré de menos

Como aún espero que la espera se me haga escasa

Y al abrir la puerta de mi casa verte al otro lado estirada o mirando en la

ventana

Tú eras la preciosa sonrisa cada mañana

Tú eres la caricia en mi cara cuando me empujas

¿Qué mirada clara desordenará mis hojas?

Y no me importa ninguna minucia de esas cotidianas

Si tengo futuro, si me sale un nuevo párrafo

Si la raza humana se va al carajo, si ese que me daña lleva la razón

Para montarme la peli me sobra tiempo

Nada comparable a que fueras mi mejor amiga

Sé que sigues viva, siento tu voz en el viento

Nadie parecida, entre mis dedos iba tu último aliento

Nada más, nada más importa

Nada más, la vida es tan corta

Nada más, voy a quitarme de mí

Hacerme menos caso, sólo por si acaso

Nada más, nada más importa

Nada más, lo que reconforta

Nada más, pasa por aquí de nuevo

Cómo pesa el paso, te he dejado un beso (Te he dejado un beso)

Va por todos los ángeles que nos miran desde arriba

Por el increíble regalo de compartir su vida con la nuestra

Por arroparnos cuando apretaba el frío

Para acompañarnos en cada segundo

Gracias, va por ti

Mi pequeña princesa, ah

Nada más, nada más importa

Nada más, la vida es tan corta

Nada más, voy a quitarme de mí

Hacerme menos caso, sólo por si acaso

Nada más, nada más importa

Nada más, lo que reconforta

Nada más, pasa por aquí de nuevo

Cómo pesa el paso, te he dejado un beso (Te he dejado un beso)

kastelen die vallen

De hele dag verdomme films voor me bouwen, het leven in slow motion

Ik weet waarom ik me aangetrokken voel

Ze vullen mijn belachelijke lege raster, mannen, en ik zonder het te beseffen

De huur komt eraan en ze geven me niet wat ze van me stelen

De coba van een ondankbaar persoon komt eraan

Ik ga langs de bezem en het vuil komt terug

Het is het verhaal dat nooit eindigt

Ik ben verloren in het lawaai van de stad

En waar maak ik me in godsnaam zorgen over?

Voordat ze gebeuren, maak ik ze reuzen, en dat zijn ze niet

Ik neuk met mezelf en mijn brein

Maar met jouw schreeuw om hulp breek ik

Het wordt serieus, je claimt me, ineens vertel je me de tijd

Ik ben nog niet klaar, mijn prinses

Dat ik erg onhandig ben om te leven, en mijn hart aanbidt je

Ik maak je de belofte die je wilt als je blijft, als je niet weggaat

Alsjeblieft niet, alsjeblieft niet

Omdat al het andere een sieraad is

Ik vorm een ​​schelp met mijn handen naast je

Zodat je hart niet genoeg zegt

Maar het is genoeg om je blik op de mijne gericht te zien

Liggend gaf je me wat je nog had

Je stierf en de vreugde van elke hoek stierf

Mijn ziel brak, ik hoorde je laatste adem

Niets anders, niets anders doet ertoe

Niets anders, het leven is zo kort

Niets anders, ik ga van me af

Besteed minder aandacht aan mij, voor het geval dat

Niets anders, niets anders doet ertoe

Niets anders, wat het mij niet geeft

Niets meer, ik haal hem hier weg

Ik passeer mijn angsten, ze brengen alleen mislukkingen met zich mee

Hoe zal ik het diner serveren?

Hoe gaat de deal?

Hoe niet te sterven van verdriet door slechts één bord neer te zetten?

Hoe eet ik de stilte op nu je niet tegen me praat?

Wat was de prijs van uw taal zonder woorden?

Van jouw taal, van verre planeten

Hoe vinden we degenen onder ons die in gebroken stukken zijn achtergelaten?

Op welk vlak is de sectie waar we ons bevinden?

Met welk recht komt het leven om te stelen wat zich onder je borst bevindt?

En die liefde voor ongeëvenaard en oprecht

En dat is het eerste waar ik aan denk

Je weet niet hoe ik je zal missen

Omdat ik nog steeds hoop dat het wachten kort zal zijn voor mij

En als ik de deur van mijn huis open, zie ik je uitgestrekt aan de andere kant of kijkend naar de

raam

Je was elke ochtend de kostbare glimlach

Jij bent de streling op mijn gezicht als je me duwt

Welke lichte look zal mijn lakens verknoeien?

En ik geef niets om al die alledaagse details

Als ik een toekomst heb, als ik een nieuwe paragraaf krijg

Als de mensheid naar de hel gaat, als degene die mij kwaad doet gelijk heeft

Ik heb alle tijd om de film te monteren

Niets te vergelijken met dat jij mijn beste vriend bent

Ik weet dat je nog leeft, ik voel je stem in de wind

Niemand vergelijkbaar, tussen mijn vingers was je laatste adem

Niets anders, niets anders doet ertoe

Niets anders, het leven is zo kort

Niets anders, ik ga van me af

Besteed minder aandacht aan mij, voor het geval dat

Niets anders, niets anders doet ertoe

Niets meer, wat een troost

Niets anders, kom nog een keer langs

Hoe zwaar is de stap, ik liet je een kus (ik liet je een kus)

Geldt voor alle engelen die ons van boven bekijken

Voor het ongelooflijke geschenk om uw leven met het onze te delen.

Om ons in te wikkelen als het koud was

Om ons elke seconde te vergezellen

Bedankt, het is voor jou

Mijn kleine prinses, ah

Niets anders, niets anders doet ertoe

Niets anders, het leven is zo kort

Niets anders, ik ga van me af

Besteed minder aandacht aan mij, voor het geval dat

Niets anders, niets anders doet ertoe

Niets meer, wat een troost

Niets anders, kom nog een keer langs

Hoe zwaar is de stap, ik liet je een kus (ik liet je een kus)