Imagina - Zpu

Imagina que te sientes diferente, que te tratan raro

Que hay algo en la gente que te da reparo

Vas contracorriente

Ya de adolescente eres tu propio referente

Un tanto irreverente pero en mente tienes algo claro

En tu alma llueve a cántaros y en la del resto sale el sol

Un griego entre los bárbaros, escaso como un sí bemol

Beat 'em all como lema, yo no soy la masa

No sé qué les pasa, metas pasan, pero yo hice call

Siempre dispuesto a la apuesta

A la gesta de prestar tu manifiesto al que te siente y al que te detesta

Y una orquesta está en tus cascos

Gritando a viva voz una respuesta ante los chascos

Los fiascos y las despedidas

Sabes lo que cuesta responder un no

Sabes que al hacerlo todo tu ser se llenó

(No) no es nada concreto, no es proselitismo

Es más por el respeto que te entregas a ti mismo

Así que con dolor le dices chao a aquel amor, a aquellas amistades

Que vuelan como el vaho de las ciudades

Imagina que le cuentas tus intimidades a una hoja blanca

Y vuelcas los infiernos de tu Hades de forma tan franca

Que otro se identifica

Que tu verso le inquieta

Porque cuentas su parte secreta en tu libreta

Y hace volteretas el corazón que presta atención

Surge una pasión

¿Te imaginas que pudieras ser poeta?

Imagina, que te juzgan que no te hacen daño

Porque tu humildad y tu ego tienen el mismo tamaño

Imagina, que tu sueño se hace realidad

Que el miedo cede frente al fuego de tu voluntad

Imagina, que las líneas duermen en tu almohada

Y nadie imaginaba que fueras capaz de nada

Imagina, porque a veces tras esa neblina

Surge la persona que hace cosas que nadie imagina

Imagina que no lo haces mal del todo, amigos te repudian

Dicen que pierdes el tiempo, que debes estudiar

Que tus quimeras no pagarán las facturas

Que vendrá la lluvia y las pasarás putas si no te apresuras

A pasar por el aro

Con el beso de Judas te estrecharán la mano

Murmurando: «A ver si maduras»

Sudas porque sabes que hay cerraduras

Que si no se abren ahora ya no van a hacerlo nunca

Imagina que conservas la fe ante la mentira del cínico

Aunque no sepas qué hacer en el momento más crítico

Que tu cuaderno es tu designio bíblico

Tu sangre, tu Levítico

Tu Código Científico

Que va tu estado anímico en cada paso que das

Que un corazón analítico quizá es para los demás

Para ti, un palo

Tú que vuelas cual pájaro en su párrafo

Y la escritura es tu bálsamo

Y observas la vida como un regalo

Así que con tesón prosigues tu camino

Solo, pero no tan solo si caminas contigo

Y poco a poco otros suben a tu tren

Cansados de esperar en el andén

De vivir otra piel y cada vez son más

¿Te imaginas que tus páginas surcan el globo

En miles de personas cálidas después de todo?

¿Te imaginas que tu sueño se vuelve real

Y puedes compartirte en cientos de escenarios al final?

Imagina, que te juzgan que no te hacen daño

Porque tu humildad y tu ego tienen el mismo tamaño

Imagina, que tu sueño se hace realidad

Que el miedo cede frente al fuego de tu voluntad

Imagina, que las líneas duermen en tu almohada

Y nadie imaginaba que fueras capaz de nada

Imagina, porque a veces tras esa neblina

Surge la persona que hace cosas que nadie imagina

Stel je voor dat je je anders voelt, dat ze je vreemd behandelen

Dat er iets in mensen is dat je problemen geeft

je gaat tegen de stroom in

Als tiener ben je al je eigen referentie

Een beetje oneerbiedig maar je hebt iets duidelijks in gedachten

In je ziel regent het emmers en in de rest komt de zon op

Een Griek onder de barbaren, schaars als een Bes

Versla ze allemaal als motto, ik ben niet de massa

Ik weet niet wat er met ze gebeurt, goals gebeuren, maar ik heb gebeld

Altijd klaar om te wedden

Op het gebaar van het uitlenen van je manifest aan degene die jou haat en degene die jou haat

En een orkest zit in je helmen

Luid schreeuwend antwoord op de teleurstellingen

De fiasco's en het afscheid

Je weet hoe moeilijk het is om nee te antwoorden

Je weet dat door het te doen je hele wezen gevuld was

(Nee) het is niets concreets, het is geen bekering

Het is meer voor het respect dat je jezelf geeft

Dus met pijn neem je afscheid van die liefde, van die vriendschappen

Die vliegen als de mist van de steden

Stel je voor dat je je intimiteiten vertelt op een wit laken

En je morst zo eerlijk uit je Hades

dat een ander wordt geïdentificeerd

Dat jouw vers hem zorgen baart

Omdat je zijn geheime rol meetelt in je notitieboekje

En maakt salto's het hart dat oplet?

er ontstaat een passie

Kun je je voorstellen dat je een dichter zou kunnen zijn?

Stel je voor, dat ze je veroordelen dat ze je geen pijn doen

Omdat je nederigheid en je ego even groot zijn

Stel je voor, dat je droom uitkomt

Die angst geeft toe aan het vuur van je wil

Stel je voor, dat de lijnen op je kussen slapen

En niemand had gedacht dat je tot iets in staat was

Stel je voor, want soms achter die mist

De persoon die dingen doet die niemand zich voorstelt, komt naar voren

Stel je voor dat je het helemaal niet slecht doet, vrienden verstoten je

Ze zeggen dat je je tijd verspilt, dat je moet studeren

Dat je hersenspinsels de rekeningen niet betalen

Dat de regen zal komen en je een geweldige tijd zult hebben als je niet opschiet

door hoepels springen

Met de kus van Judas zullen ze je de hand schudden

Murmureren: "Laten we eens kijken of je volwassen wordt"

Je zweet omdat je weet dat er sloten zijn

Dat als ze nu niet openen, ze het nooit zullen doen

Stel je voor dat je blijft geloven in de leugen van de cynicus

Zelfs als je niet weet wat je moet doen op het meest kritieke moment

Dat je notitieboekje je bijbelse ontwerp is

Jouw bloed, jouw Leviticus

Uw wetenschappelijke code

Wat is uw gemoedstoestand bij elke stap die u zet?

Dat een analytisch hart misschien voor anderen is

Voor jou, een stok

Jij die vliegt als een vogel in je alinea

En schrijven is je balsem

En je ziet het leven als een geschenk

Dus met vasthoudendheid vervolg je je weg

Alleen, maar niet alleen als je met je mee wandelt

En beetje bij beetje stappen anderen op je trein

Moe van het wachten op het perron

Om een ​​andere huid te leven en er zijn er steeds meer

Kun je je voorstellen dat je pagina's de hele wereld over gaan?

In duizenden warme mensen toch?

Kun je je voorstellen dat je droom werkelijkheid wordt?

En kun je jezelf op het einde delen in honderden scenario's?

Stel je voor, dat ze je veroordelen dat ze je geen pijn doen

Omdat je nederigheid en je ego even groot zijn

Stel je voor, dat je droom uitkomt

Die angst geeft toe aan het vuur van je wil

Stel je voor, dat de lijnen op je kussen slapen

En niemand had gedacht dat je tot iets in staat was

Stel je voor, want soms achter die mist

De persoon die dingen doet die niemand zich voorstelt, komt naar voren