De 4 en 4 - Zpu

Verso 1:

Desperté por la mañana con el eco de los porros

La muerte está cercana y no puedo pedir socorro

Porque no puedo moverme

Me falta voluntad y sobran humos

Todo lo que pido es aire

Quizá de naranja un zumo miro

La habitación no soy libre eso lo sé

Cemento camuflado entre pintura

Y agujeros de taladro

Se esconden tras un cuadro pero veo

Que el sol brilla fuera observo siento y, lo saboreo

Morfeo me reclama por segunda vez y paso

He de mover mi tez hasta el espejo vuelo raso

Tumbado por la fuerza de la gravedad acaso

También por una vida viendo el vaso, lleno

Requiere más esfuerzo verlo así

Porque solo los que luchan tocaran el frenesí

Y podrán escapar de cuatro, en cuatro paredes la vida gira

Siempre hay un lugar cerrado que te mira

Esto no es la Antártida paisajes de oro blanco no se ven

Solo humanos pecadores como en Seven que se ven-den

Payasos, nunca os hice caso y ahora menos son

Océanos de rap en mi ciudad fluye el veneno temo

No salir a superficie, ser prisionero

De paredes de este bar sin adornar quiero

Marcharme pronto, por eso monto rápido en el buga

Tontos y flipaos te chocan y se marchan a la fuga yo

De cuatro en cuatro

Así es como funciona

Tu vida metida en cubos se erosiona

Condiciona lo que eres

No sabes que hay fuera y lo prefieres es

Miedo a no saber qué hacer sin ver cuatro paredes (x2)

Verso 2:

El almacén sin ventanas poco sol ven

No existe el Edén para ese tipo de rehén solo

Gente bajo luces fluorescentes

Si sientes el calor men más vale que despiertes

La oficina claustrofóbica para esta vida agónica sin lógica

Tu necrológica de frente

Entrar, salir, vida intermitente

Píntale un color bien diferente yeah

El coche el ataúd de los de abajo

El metro subterráneo, soy un escarabajo

La tele me distrajo y no veía

Que vivir entre paredes solo el corazón enfría la avaricia

Quieren tener todo vivir solos sin conectar

Así evitarse infectar con el mal que otros proyectan, pero no

Sufrí el abandono en propia carne

Un icono como padre

Marcó mi camino es tarde, más de, las tres

De la madrugada

Sin mi hada solo yo papel y nada

Para cada tipo de persona tengo una emboscada

Un alma gastada por paredes que la tienen encerrada atada

Nada más que decir

Solo queda elegir

Yo puse una equis empatado con el mundo

Así es como me siento

Libre dentro de mí

Salvado por la campana in extremis

De cuatro en cuatro

Así es como funciona

Tu vida metida en cubos se erosiona

Condiciona lo que eres

No sabes que hay fuera y lo prefieres es

Miedo a no saber qué hacer sin ver cuatro paredes (x2)

Vers 1:

Ik werd 's ochtends wakker met de echo van gewrichten

De dood is nabij en ik kan niet om hulp vragen

omdat ik niet kan bewegen

Ik heb geen wil en er is veel rook

Alles wat ik vraag is lucht

Misschien een sinaasappelsap waar ik naar kijk?

De kamer waar ik niet vrij ben, dat weet ik

Cement gecamoufleerd tussen verf

en boorgaten

Ze verschuilen zich achter een schilderij, maar ik zie

Dat de zon buiten schijnt merk ik, ik voel en ik proef het

Morpheus claimt mij voor de tweede keer en ik slaag

Ik moet mijn teint naar de laagvliegende spiegel verplaatsen

Neergeslagen door de zwaartekracht misschien

Ook voor een leven het glas zien, vol

Het kost meer moeite om het zo te zien

Omdat alleen degenen die vechten de razernij zullen raken

En ze zullen kunnen ontsnappen aan vier, in vier muren, het leven draait

Er is altijd een afgesloten plek die naar je kijkt

Dit zijn geen witgouden landschappen van Antarctica die er niet uitzien

Alleen menselijke zondaars zoals in Seven die worden verkocht

Clowns, ik heb nooit op je gelet en nu zijn ze minder

Oceanen van rap in mijn stad stromen het gif waar ik bang voor ben

Kom niet boven, wees een gevangene

Van de muren van deze onopgesmukte bar wil ik

Ik vertrek binnenkort, daarom rijd ik snel in de buga

Dwazen en freaks ze slaan je en gaan op de vlucht I

vier bij vier

Is dat hoe het werkt?

Je leven in blokjes erodeert

conditioneer wat je bent

Je weet niet wat er is en wat je liever hebt

Angst om niet te weten wat te doen zonder vier muren te zien (x2)

vers 2:

Het raamloze magazijn, kleine zon, kom

Er is geen Eden voor dat soort gijzelaar alleen

Mensen onder tl-lampen

Als je de hitte voelt, man, je kunt maar beter wakker worden

Het claustrofobische kantoor voor dit kwellende leven zonder logica

Uw overlijdensbericht van voren

Stap in, ga eruit, intermitterend leven

Verf het een heel andere kleur ja

De auto de doodskist van degenen van beneden

De ondergrondse metro, ik ben een kever

De tv leidde me af en ik zag het niet

Dat leven tussen muren alleen het hart de hebzucht verkoelt

Ze willen alles alleen hebben zonder verbinding te maken

Zo vermijd je infectie met het kwaad dat anderen projecteren, maar niet

Ik leed aan verlating in mijn eigen vlees

Een icoon als vader

Gemarkeerd mijn weg het is laat, meer dan drie uur

Ben

Zonder mijn fee alleen ik papier en niets

Voor elk type persoon heb ik een hinderlaag

Een ziel gedragen door muren die vastgebonden zijn opgesloten

Niets meer te zeggen

Het blijft alleen om te kiezen

Ik heb een X verbonden met de wereld

Dit is hoe ik me voel

Vrij in mij

Gered door de bel in extremis

vier bij vier

Is dat hoe het werkt?

Je leven in blokjes erodeert

conditioneer wat je bent

Je weet niet wat er is en wat je liever hebt

Angst om niet te weten wat te doen zonder vier muren te zien (x2)