Cifras y Letras - Zpu

Perdido en el camino, sintiéndome Alicia

¿Por qué me llama «hermano» si no me conoce?

Cargando un triple seis ya pasadas las doce

Un mar de seguidores, pero sin familia

Me siento joven, treinta y siete, abriendo el círculo

Cada dos por tres, por tres veces al mes

Dejar legado me parece tan ridículo

Apenas un paso dado y suena mi último capítulo

En ruta y celebrando una copa a las once

Giros de 180, visto la piel de De Niro

Cagándome en la puta un par de horas más tarde

Esa discusión rompió la banda y casi trae mi retiro

La vida es un suspiro, lo supe a los siete

A los catorce papá se evaporó como el éter

Me quedé solo y libre

Libre y solo, se alteró el producto

El peso del escudo y la furia del tigre

Me acompañaron, infectaron mi sangre en la acera

Tirado tras unos matorrales cualquiera

Dame limosna, cayéndome un diluvio y yo lloviendo por fuera

En un delirio tremendo y sin mi cartera

Que debo agradecer a mis tíos, a pesar de los trapos sucios

Su hogar también fue nuestro refugio en aquellos días

Privándonos con ellos tras la pizzería

Su juguetería, fue guardería y guardó de golpes

A nadie le gustan los torpes

Amiga, estoy aprendiendo a perder

Para ti la liga, para ti las copas, y nunca mejor dicho

Lo que para mí es un lujo pa' otro puede ser un capricho

Conozco el fondo del nicho, dos metros bajo tierra

Estuve arañando sus paredes y sólo era más húmeda

También he sido un mal bicho, pero nunca fui una perra

El exceso de placeres volvió hacia mí como un boomerang

Fui a por el primero

Pero en un segundo me caí al tercero

Encerrado en mi cuarto

Pásame ese quinto, que ya vamos sextos

Luché por el séptimo

Pero me faltó un octavo para ser noveno

Ganar ese décimo

Porque no recuerdo lo que es ser primero

24/7, tres sesenta y cinco

La luz llegó a este mundo en el '81

Más de casino que de bingo

Jugándomela al trece, consumo en ayuno

Aspiro el humo de una uve y sabe a cielo

Te pregunto, «¿subes?»

Placas de cien, huevos de bellota

De tonto ni un pelo

Sé de estar perdido en clubes con la autoestima por el suelo

Y con el ego por las nubes

Ataques de estrés, desde el 11 del 3

Sé que me miras pero nunca me ves

Estoy pasando el test, mira estas líneas que guían

El mundo se calienta y las personas se enfrían

Y si la vida es un directo, ¿por qué dicen «no existe la perfección»?

Pero me quieren perfecto, soy el sexto en el centro del septo

El fin de la fe

Nunca quedé para tomar un café

Háblame de vomitar dos veces, seguir tragando

De duplicar los peces, de estar al mando

De huir, quedarme solo

El que quiere agradar a todos, fracasa

Lo mejor de cada casa, expertos del «yo controlo»

Por el enésimo vuelo que voy

Venas con cortisona, ¿cagas por mi zona?

Te las verás conmigo y con Soma

Son palabras mayores, estalla un granito

Acólitos se quedan atónitos frente a este mito

Que si me faltó el apetito, fue de dinero

No me doy lo que me quito

Estoy bajo cero, pero me llaman Don Vito

Que quise hacerlo bonito, pero llegaste en enero

Y en este finiquito estaba escrito: «el arte va primero»

Fui a por el primero

Pero en un segundo me caí al tercero

Encerrado en mi cuarto (En mi cuarto)

Pásame ese quinto, que ya vamos sextos (Yeh, yeh, yeh)

Luché por el séptimo (Por el séptimo)

Pero me faltó un octavo para ser noveno (Yeh, yeh, yeh)

Ganar ese décimo

Porque no recuerdo lo que es ser primero

Ah (Ah)

Hombre de Oro (Hombre de Oro)

Tallado en números

Dos mil veintipico

Quiebro (Quiebro)

Quiebro (Quiebro)

Quiebro (Quiebro), ah

Verdwaald op de weg, Alice voelend

Waarom noem je me 'broer' als je me niet kent?

Een triple zes over twaalf laden

Een zee van volgers, maar geen familie

Ik voel me jong, zevenendertig, de cirkel rond

Elke twee keer drie, drie keer per maand

Een erfenis achterlaten lijkt me zo belachelijk

Slechts één stap gezet en mijn laatste hoofdstuk klinkt

Onderweg en om elf uur een borreltje vieren

180 beurten, de huid van De Niro gezien

een paar uur later mijn hoer schijten

Die discussie brak de band en bracht me bijna met pensioen

Het leven is een zucht, ik wist het om zeven uur

Op zijn veertiende verdampte vader als ether

Ik werd alleen en vrij gelaten

Gratis en alleen, het product is gewijzigd

Het gewicht van het schild en de woede van de tijger

Ze liepen met me mee, besmetten mijn bloed op de stoep

Achter wat struiken gegooid

Geef me een aalmoes, een overstroming viel op me en ik regende buiten

In een enorm delirium en zonder mijn portemonnee

Dat ik mijn ooms moet bedanken, ondanks de vuile was

Uw huis was in die tijd ook ons ​​toevluchtsoord

Onszelf beroven met hen achter de pizzeria

Zijn speelgoedwinkel was een kinderdagverblijf en hij behoedde zich voor klappen

niemand houdt van onhandig

Vriend, ik leer te verliezen

Voor jou de competitie, voor jou de bekers, en nooit beter gezegd

Wat voor mij een luxe is, kan voor een ander een bevlieging zijn

Ik ken de onderkant van de nis, twee meter onder de grond

Ik heb aan haar muren gekrabd en het was alleen maar natter

Ik ben ook een slechte bug geweest, maar ik was nooit een bitch

De overdaad aan genoegens kwam terug als een boemerang

Ik ging voor de eerste

Maar in een seconde viel ik naar de derde

opgesloten in mijn kamer

Geef me die vijfde, we zijn al zesde

Ik vocht voor de zevende

Maar ik kwam een ​​achtste te kort om negende te worden

win die tiende

Omdat ik me niet kan herinneren hoe het is om de eerste te zijn

24/7, drie vijfenzestig

Het licht kwam in deze wereld in '81

Meer casino dan bingo

Ik speel het op mijn dertiende, consumptie op een lege maag

Ik inhaleer de rook van een vee en het smaakt naar de hemel

Ik vraag je, "ga je naar boven?"

Honderd borden, eikeleieren

Geen enkele dwaas

Ik weet dat ik verdwaald ben in clubs met een laag zelfbeeld

En met het ego door het dak

Stressaanvallen, sinds 11 van 3

Ik weet dat je naar me kijkt, maar je ziet me nooit

Ik slaag voor de test, kijk naar deze richtlijnen

De wereld wordt heter en mensen worden kouder

En als het leven direct is, waarom zeggen ze dan "perfectie bestaat niet"?

Maar ze willen dat ik perfect ben, ik ben de zesde in het midden van sept

het einde van het geloof

Ik bleef nooit voor koffie?

Praat met me over twee keer overgeven, blijf slikken

Om de vis te verdubbelen, om de leiding te hebben

Om weg te rennen, om alleen te blijven

Wie iedereen een plezier wil doen, faalt

Het beste van elk huis, experts van "I control"

Voor de zoveelste vlucht ga ik

Aderen met cortisone, poep je in mijn omgeving?

Je zult omgaan met mij en Soma

Het zijn grote woorden, een graniet ontploft

Acolieten staan ​​versteld van deze mythe

Dat als ik mijn eetlust verloor, het geld was

Ik geef mezelf niet wat ik wegneem

Ik ben onder nul, maar ze noemen me Don Vito

Dat ik het mooi wilde maken, maar je kwam in januari

En in deze schikking stond geschreven: «kunst gaat voorop»

Ik ging voor de eerste

Maar in een seconde viel ik naar de derde

Opgesloten in mijn kamer (In mijn kamer)

Geef me die vijfde, we zijn al zesde (Yeh, yeh, yeh)

Ik vocht voor de zevende (Voor de zevende)

Maar ik was een achtste om negende te worden (Yeh, yeh, yeh)

win die tiende

Omdat ik me niet kan herinneren hoe het is om de eerste te zijn

Oh Oh)

Man van goud (Man van goud)

gesneden in cijfers

tweeduizend en twintig

Pauze (Pauze)

Pauze (Pauze)

Ik breek (ik breek), ah