Anatomía - Zpu

Me coloco los cascos, mis orejas sufren el primer impacto

En el acto es un gustillo en mi martillo

Siento como si yo, viera el brillo en lo sencillo

Sin que se trunque, el bombo y la caja

Son el gatillo de ente yunque y aunque

Bunquer que es mi caracola a veces no distingue

Lo noto como un trago en mi faringe

El pincel que vigilas mi laringe que conduce

El sabor de melodías frías hasta que se crucen con

Mis bienes y mis males mis cuerdas bocales

Hasta, que al llegar hasta ese punto estalla mi traquea

Mas que a ese paso acaricia mi esófago

Y la música es la única que me encoje el estomago

Lo malo es que puede alterar mi diafragma

El magma de cada cinta hace sudar mi espalda

Y si flipo no es por el hipo es por el Hip Hop chico

Es casi el unico capaz de levantar esta giralda

Cual tu falda color gualda

Si mi páncreas, si mi vaso, si el volumen subo el lazo

Rap tu miralo, saco la impureza como al higado

La sigas o no, la música puede llenarte

Mas que un embarazo, la razón

Es que la siento de cabeza a pies

Así es como ayuda a contraer mis cuadriceps

Camino oyendo un disco nuevo haciéndome cosquillas

Al rugido de graves que llevo tiemblan mis rodillas

Porque;

es mi anatomía

Música me mueve, hace que la sangre

Me llegue, me riegue cada esquina del cuerpo

Me hace no estar muerto, siento que

Revivo como agua en el desierto

Es la vibración en mis pulmones lo que me rompió

To' lo que pones es aire pa' mis bronquios

Son las sensaciones que respiro a altas horas

Y las notas que de un suspiro perforan mi tórax

Con, pulsadas de placer en mi esternón

Pon, a tus gemelos a bailar en mi salón

Con, de pijas hijas la mejor alumna

Donde por una rendija se estremece mi columna

Cuando llega cuatro por cuatro no hay igual

Y mi cuello es el reflejo de mi médula espinal

Que dice «sí, sí» y el rostro todo serio

No existe diasepan que pueda calmar mis nervios

Serios eléctricos bombean hasta mi encéfalo es el núcleo

Mételo en un bucle o

Llévate ese feeling a una zona de materia gris

Pero de fondo negro algunos traen bilis en el cerebro

Y yo no, yo integro neuronas coronando mi trono

Mientras música se mezcla con dióxido y carbono

Y baja por la arteria orta hasta la femoral

Y vuelve surcando venas de mi área abdominal

Salpica cada musculo relaja sus senderos

Tan mayúsculo escalofrío en la yema de los dedos

Hay miedos que provocan en el pecho una presión

Y se esfuman cuando una canción te llega al corazón

Porque;

es mi anatomía

Música me mueve, hace que la sangre

Me llegue, me riegue cada esquina del cuerpo

Me hace no estar muerto, siento que

Revivo como agua en el desierto

Si me canso de la mil y cadena, el metatarso

Dar solución a mis problemas queda manso

Y al sonar un bombo clap sufro de una

Enfermedad que no se cura con la edad

Y con ansiolíticos se calman estos cólicos nefríticos

La música es mi droga, si tu cerebro siempre te interroga

Y si tu cuello te ahoga es que la música

Es tu hogar y no te calmara ni el yoga

Porque;

es mi anatomía

Música me mueve, hace que la sangre

Me llegue, me riegue cada esquina del cuerpo

Me hace no estar muerto, siento que

Revivo como agua en el desierto…

Ik zet mijn koptelefoon op, mijn oren krijgen de eerste klap

Ter plekke is het een smaak in mijn hamer

Ik heb het gevoel dat ik, ik zie de glans in het simpele

Zonder te worden afgekapt, de kick en de snare

Ze zijn de trigger van de aambeeld-entiteit en hoewel

Bunquer dat is mijn schelp maakt soms geen onderscheid

Ik merk het als een drankje in mijn keelholte

De borstel die waakt over mijn strottenhoofd dat rijdt

De smaak van koude melodieën totdat ze elkaar kruisen met

Mijn goederen en mijn slechte mijn mond snaren

Totdat, toen ik op dat punt kwam, mijn luchtpijp barstte

Meer dan bij die stap streelt mijn slokdarm

En muziek is het enige dat mijn maag doet krimpen

Het slechte is dat het mijn middenrif kan veranderen

Het magma van elke tape laat mijn rug zweten

En als flipo niet door de hik komt, komt het door de hiphopjongen

Hij is bijna de enige die deze giralda kan opvoeden

Wat is je rokkleur gualda

Als mijn alvleesklier, als mijn glas, als het volume ik de lus verhogen

Rap kijk je ernaar, ik haal de onzuiverheid eruit zoals de lever

Of je het nu volgt of niet, muziek kan je vullen

Meer dan een zwangerschap, de reden

Het is dat ik het van top tot teen voel

Dit is hoe het helpt om mijn quads samen te trekken

Ik loop terwijl ik luister naar een nieuwe plaat die me kietelt

Bij het basgebrul draag ik mijn knieën trillen

Omdat;

het is mijn anatomie

Muziek ontroert me, maakt het bloed

Ik kwam aan, ik heb elke hoek van het lichaam water gegeven

Het maakt dat ik niet dood ben, dat voel ik

Ik herleef als water in de woestijn

Het is de vibratie in mijn longen die me brak

Alles wat je doet is lucht voor mijn luchtwegen

Het zijn de sensaties die ik 's avonds laat inadem

En de tonen die uit een zucht mijn borst doorboren

Met, pulsen van plezier in mijn borstbeen

Laat je tweeling dansen in mijn woonkamer

Met, van de chique dochters de beste leerling

Waar door een scheur mijn ruggengraat trilt

Wanneer vier keer vier arriveert, is er geen gelijke

En mijn nek is de weerspiegeling van mijn ruggenmerg

Wie zegt "ja, ja" en het gezicht is allemaal serieus

Er is geen dag die ze kennen die mijn zenuwen kan kalmeren

Serieuze elektrische pomp totdat mijn brein de kern is

Zet het in een lus of

Breng dat gevoel naar een gebied van grijze stof

Maar met een zwarte achtergrond brengen sommigen gal naar de hersenen

En ik niet, ik integreer neuronen die mijn troon bekronen

Terwijl muziek zich vermengt met dioxide en koolstof

En het gaat door de orta slagader naar de dij slagader

En het komt terug via de aderen van mijn buikstreek

Spat elke spier en ontspan hun paden

Zo grote kou in de vingertoppen

Er zijn angsten die druk op de borst veroorzaken

En ze verdwijnen als een lied je hart raakt

Omdat;

het is mijn anatomie

Muziek ontroert me, maakt het bloed

Ik kwam aan, ik heb elke hoek van het lichaam water gegeven

Het maakt dat ik niet dood ben, dat voel ik

Ik herleef als water in de woestijn

Als ik genoeg heb van de duizend en ketting, de middenvoet

Mijn problemen oplossen blijft gedwee

En als er een klap basdrum klinkt heb ik last van een

Ziekte die niet geneest met de leeftijd

En met anxiolytica kalmeren deze nefritische koliek

Muziek is mijn drug, als je brein je altijd in twijfel trekt

En als je nek je verdrinkt, komt dat door de muziek

Het is jouw thuis en zelfs yoga zal je niet kalmeren

Omdat;

het is mijn anatomie

Muziek ontroert me, maakt het bloed

Ik kwam aan, ik heb elke hoek van het lichaam water gegeven

Het maakt dat ik niet dood ben, dat voel ik

Ik herleef als water in de woestijn...