5 Razones - Zpu

Dinero, por el baila el globo y el perro

Y el amigo se echará a un lado y volverá por donde vino

El único camino de vuelta no será mi camerino, será

El beso del padrino, un asesino a oscuras que vendrá a mi entierro

Y me encierro, el dinero es dios, lo veo en sus ojos

El brillo, la traición, el paulatino gesto de atención que buscan

La brusca reacción del que se ofusca

Cuando el alma es de color papel la piel también se quema y se chamusca

Su destierro, el error es cuando al interior lo mueven el hierro y el bronze

Entonces ya no hay quien lo reconduzca

Surca el mundo donde el oro es negro y todo tiene un precio

Alli donde veo que amor y el amor al dinero se bifurcan

Dame TIEMPO, lo quieren para hacer nada

Lo usan, se escusan tras él

Papá se escuda si llega tarde del burdel

El tiempo, descubre la verdad, lo pone todo en su lugar

El tiempo es el único elemento que nos puede curar

Mirad, es oro, es relativo, es esquivo, el ser vivo lo envidia

Lo aceptamos, lidiamos, si lo malgastamos nos fastidia

Es el espacio entre recuerdos, es la cordura que nos ata

Es lo que siempre quisimos matar, y es el tiempo que nos mata

El AMOR, el unico digno es el propio

Y hay que hacer acopio de él

Y reservarlo, no enseñarlo, es necesario

La primera es hostil, un ápice de ser ruín

La magia es la ignorancia de no saber que va a tener fin

Amar es saltar de un trampolín desconociendo que hay debajo

El amor es la amistad sin trabajo, un pedazo de cielo en abrazo

Un flechazo, un coñazo, un plazo de tiempo y espacio

Donde al final el rechazo, te va a doler como un balazo

Lo que cuesta, dicen creer en tu FAMILIA es una apuesta segura

Lo único seguro es que no hay una apuesta sin duda

Que la figura de papá se desfigura

Cuando a mamá su cara desfigura

Que las demencias tiran el amor a la basura

Que no hay mas pura lealtad que un hermano que escuda

Los golpes de una mano vacía, a la vez que desnuda

Como el alma que los inflinge

El llanto quiere escapar y se acumula en la laringe

Y uno se debe hacer adulto a los quince

La SALUD, es la mentira que te llevarás al ataúd

La esclavitud de tus impulsos para evitar la decrepitud

¿y tu?

sueña en la eterna juventud como si la parca no existiera

Pero es la única exactitud certera, de la vida entera, altera

Gente con la actitud de que es la longitud lo que impera

Y no cuentan con hacer algo que les llene

Y no solo llenar la nevera

Salud es la virtud del que no morir espera

Y para mi dios no lo quiera

Entera, la vida es tan corta, y absurda y absorta

Y dolorda, y desborda a mi persona, ¿y que mas verá entonces?

Si solo hay fatiga en seguir sueños que quizás no consiga

Y me siento una hormiga si miro hacia arriba, esa es mi garantía

De que al fin un día moría, y escapaba con el tiempo

Y si lo pienso quizá vuelva en un recuerdo

Y dime, ¿es triste?

se que estar vivo es relativo con tener o no que irse

Pues solo si alguien piensa en uno, uno existe

Geld, waarvoor de ballon en de hond dansen

En de vriend zal een stap opzij doen en teruggaan zoals hij kwam

De enige weg terug zal niet mijn kleedkamer zijn, dat zal het zijn

De kus van de peetvader, een moordenaar in het donker die naar mijn begrafenis zal komen

En ik sluit mezelf op, geld is god, ik zie het in zijn ogen

De schittering, het verraad, het geleidelijke gebaar van aandacht dat ze zoeken

De abrupte reactie van degene die versluierd is

Als de ziel papierkleurig is, brandt en schroeit ook de huid

Zijn ballingschap, de fout is wanneer ijzer en brons hem naar binnen brengen

Dan is er niemand om het om te leiden

Steek de wereld over waar goud zwart is en alles een prijs heeft

Daar waar ik die liefde en de liefde voor geld zie splitsen

Geef me TIJD, ze willen dat het alles doet

Ze gebruiken het, ze verontschuldigen zich erna

Papa schermt zichzelf af als hij te laat is bij het bordeel

Tijd, ontdek de waarheid, zet alles op zijn plaats

Tijd is het enige element dat ons kan genezen

Kijk, het is goud, het is relatief, het is ongrijpbaar, het levende wezen benijdt het

We accepteren het, we gaan ermee om, als we het verspillen, irriteert het ons

Het is de ruimte tussen herinneringen, het is het gezond verstand dat ons bindt

Het is wat we altijd al wilden doden, en het is tijd die ons doodt

LIEFDE, de enige die het waard is, is die van jezelf

En je moet het inslaan

En reserveer het, laat het niet zien, het is nodig

De eerste is vijandig, een beetje gemeen

Magie is de onwetendheid om niet te weten dat het zal eindigen

Liefhebben is van een trampoline springen zonder te weten wat eronder zit

Liefde is vriendschap zonder werk, een stukje hemel in een omhelzing

Een oogje, een pijn in de kont, een periode van tijd en ruimte

Waar uiteindelijk de afwijzing pijn zal doen als een kogel

Wat het kost, ze zeggen dat geloven in je FAMILIE een veilige gok is

Het enige dat zeker is, is dat er zonder twijfel geen weddenschap is

Dat de figuur van papa misvormd is

Wanneer mama's gezicht misvormt

Dat dementieën liefde in de prullenbak gooien

Dat er geen zuiverder loyaliteit is dan een broer die beschermt

De slagen van een lege hand, terwijl ze naakt zijn

Zoals de ziel die hen toebrengt

De kreet wil ontsnappen en hoopt zich op in het strottenhoofd

En men moet op vijftienjarige leeftijd volwassen worden

GEZONDHEID is de leugen die je meeneemt naar de kist

De slavernij van je impulsen om verval te voorkomen

jij ook?

droom van eeuwige jeugd alsof de Magere Hein niet bestaat

Maar het is de enige zekere nauwkeurigheid, van het hele leven, verandert

Mensen met de instelling dat lengte koning is

En ze rekenen er niet op iets te doen dat hen vult

En niet alleen de koelkast vullen

Gezondheid is de deugd waarvan niet sterven wacht

En mijn god, ik wil het niet

Heel, het leven is zo kort, en absurd en geabsorbeerd

En pijn, en het overstroomt mijn persoon, en wat zul je dan nog meer zien?

Als er alleen maar vermoeidheid is bij het volgen van dromen die ik misschien niet bereik

En ik voel me als een mier als ik omhoog kijk, dat is mijn garantie

Dat hij uiteindelijk op een dag stierf en na verloop van tijd ontsnapte

En als ik erover nadenk, komt het misschien terug in een herinnering

En vertel me, is het triest?

Ik weet dat in leven zijn relatief is aan wel of niet weg moeten gaan

Want alleen als iemand er aan denkt, bestaat er een