Pledge - Wolverine

The reality of all I imagined was all of a sudden so obvious and so damn

vigorous

The chains that kept me at bay all those years, they were lifted and ultimately

destroyed

I’d been saved by the one

For better or worse, through sickness and health

Burden of her devotion

There 'til the end, death do us part

Devoured by her emotions

Trapped in a running wheel we ran towards something we would never reach

Still bound by our promises, old chains were simply replaced by new

Our desire to ascend just left us all the more confined

For better or worse, through sickness and health

Burden of her devotion

There ´til the end, death do us part

Devoured by her emotions

You will need to let go though darkness descends all around

I must travel alone from here

In the name of our pledge, with the force of past

Grasping my last breath

In the name of our pledge

All I ever was has nailed me to this cross

(Silence… Laughter… Breathing… Fading…)

Silence is screaming my name

In laughter it hides

Breathing life in our bond

Fading again…

In the darkness of tonight, dancing shadows on the wall

Hiding from the light, into the night, darkness to light

In the coldness of the dawn, breathing faintly once again

Nurtured by the light, into the fight, into the blight

Can’t you see I’m weary, fighting for my life?

You’re so much more, thinking you should know by now

Why won’t you see?

Your essence is tearing apart content of your own heart

You will need to let go though darkness descends all around

I must travel alone

In the name of our pledge, with the force of past

Grasping my last breath

In the name of our pledge

All we ever were will die

In the name of our pledge, with the force of past

Grasping my last breath

In the name of our pledge

All I ever was has nailed me to this cross

De realiteit van alles wat ik me voorstelde was ineens zo duidelijk en zo verdomd

krachtig

De kettingen die me al die jaren op afstand hielden, werden opgeheven en uiteindelijk

vernietigd

Ik was gered door die ene

Voor beter of slechter, door ziekte en gezondheid

Last van haar toewijding

Daar tot het einde, de dood scheidt ons

Verslonden door haar emoties

Gevangen in een loopwiel renden we naar iets dat we nooit zouden bereiken

Nog steeds gebonden aan onze beloften, werden oude kettingen gewoon vervangen door nieuwe

Ons verlangen om te stijgen liet ons des te beperkter

Voor beter of slechter, door ziekte en gezondheid

Last van haar toewijding

Daar tot het einde, de dood scheidt ons

Verslonden door haar emoties

Je moet loslaten, hoewel de duisternis overal neerdaalt

Ik moet vanaf hier alleen reizen

In naam van onze belofte, met de kracht van het verleden

Mijn laatste adem pakken

In naam van onze belofte

Alles wat ik ooit was, heeft me aan dit kruis genageld

(Stilte... Gelach... Ademhaling... Vervagen...)

Stilte schreeuwt mijn naam

In lachen verbergt het

Onze band leven inblazen

Weer vervagen…

In de duisternis van vanavond, dansende schaduwen op de muur

Verbergen van het licht, in de nacht, duisternis tot licht

In de kou van de dageraad, weer zwak ademhalend

Gekoesterd door het licht, in de strijd, in de plaag

Zie je niet dat ik moe ben, vechtend voor mijn leven?

Je bent zo veel meer en denkt dat je het nu wel zou moeten weten

Waarom zie je het niet?

Je essentie verscheurt de inhoud van je eigen hart

Je moet loslaten, hoewel de duisternis overal neerdaalt

Ik moet alleen reizen

In naam van onze belofte, met de kracht van het verleden

Mijn laatste adem pakken

In naam van onze belofte

Alles wat we ooit waren zal sterven

In naam van onze belofte, met de kracht van het verleden

Mijn laatste adem pakken

In naam van onze belofte

Alles wat ik ooit was, heeft me aan dit kruis genageld