Mujer - Victor Manuel

Con la ausencia tu sombra se alarga

Se hace dueña de mi habitación

Si pudiera esquivar tu mirada

Aunque sé que me ves donde estoy

Nunca anduve descalzo entre brasas

Pero puedo acostumbrarme al dolor

Tengo miedo de algunas palabras

Que me aclaren de una vez lo que soy… mujer

Si existiera un rosal sin espinas

O la noche sin la oscuridad

No estarían mis manos vacías

Sin saber en qué puerta golpear

Cuánto callo y me consumo por dentro

Y esta sed no la consigo apagar

Esta llama que si aparto me quemo

Si el dejo igual me puedo abrasar… mujer

Mujer que das la vida

Igual que me la quitas

Sé que no me necesitas

Con la ausencia tu sombra se alarga

Se hace dueña de mi habitación

Nunca anduve descalzo entre brasas

Pero puedo acostumbrarme al dolor

Met de afwezigheid wordt je schaduw langer

Ze is de eigenaar van mijn kamer

Als ik je blik kon vermijden

Hoewel ik weet dat je me ziet waar ik ben

Ik liep nooit blootsvoets tussen kolen

Maar ik kan wennen aan de pijn

Ik ben bang voor sommige woorden

Dat ze me voor eens en voor altijd duidelijk maken wat ik ben... een vrouw

Als er een rozenstruik was zonder doornen

Of de nacht zonder het donker

mijn handen zouden niet leeg zijn

Niet wetend op welke deur te kloppen

Hoeveel ik mijn mond hou en mezelf van binnen consumeer

En ik kan deze dorst niet lessen

Deze vlam die ik verbrand als ik wegga

Als hij hetzelfde verlaat, kan ik knuffelen ... vrouw

Vrouw die leven geeft

net zoals je het van mij aanneemt

Ik weet dat je me niet nodig hebt

Met de afwezigheid wordt je schaduw langer

Ze is de eigenaar van mijn kamer

Ik liep nooit blootsvoets tussen kolen

Maar ik kan wennen aan de pijn