Cachito - Victor Manuel

Aunque no le gustaba se fue enamorando

Él no era tampoco el más guapo del barrio

Ella vendía flores en el quiosco de al lado

Él hacía recados en el mismo mercado

«No te di mi teléfono, ¿quién te lo ha dado?»

No sabe si le gusta que la haya llamado

«Una clienta tuya a la que he camelado

No te digo su nombre porque se lo he jurado»

Se encontraban y al verse perdían el paso

Ella mira a otro lado, él colorado

Yo no sé qué me ha dado este escuchimizado

Que no tiene dos hostias, siempre anda disfrazado

Con esas camisetas y con esos leotardos

Es como un saltimbanqui al que tienes a mano

Más que bueno en la cama era como un jabato

Siempre estaba de fiesta nunca había descanso

Los chupones del cuello no son nada malo

«No los tapes chiquilla que están tatuados»

Una tarde de un martes con poco trabajo

Allí mismo en el fondo ni se lo pensaron

Olía a hierbabuena a jacintos y a nardos

Y la luz de aquel día ya estaba menguando

Aparece la duela y hay un sobresalto

Pero a un perro enganchado es difícil sacarlo

No hubo escena ni drama en aquel escenario

Esos dos se rehicieron e hicieron amago

De pedirle disculpas por tanto relajo

A jefa punto en boca lo que pasó ha pasado

Y cerró la persiana apalancó el candado

Y le agarró el paquete cuando le tuvo a mano

Se les hizo de noche dieron las tres, las cuatro

Y en aquella refriega cachito lo ha bordado

Y aquí acaba la historia colorín colorado

La feria de las flores no fue nada a su lado

Yo no sé qué me ha dado este escuchimizado

Que no tiene dos hostias y anda siempre empalmado

Con esas camisetas y con esos leotardos

Es como un saltimbanqui al que tienes a mano

Hoewel hij het niet leuk vond, werd hij verliefd

Hij was ook niet de knapste van de buurt

Ze verkocht bloemen bij de kiosk ernaast

Hij deed boodschappen op dezelfde markt

"Ik heb je mijn telefoon niet gegeven, wie heeft je die gegeven?"

Ze weet niet of ze het leuk vindt dat hij haar belde

«Een klant van u die ik heb gecharmeerd

Ik vertel je zijn naam niet omdat ik hem gezworen heb"

Ze ontmoetten elkaar en toen ze elkaar zagen, raakten ze de weg kwijt

Zij kijkt weg, hij rood

Ik weet niet wat deze broodmager me heeft gegeven

Dat hij geen twee gastheren heeft, hij is altijd vermomd

Met die t-shirts en met die panty's

Het is als een mountebank die je bij de hand hebt

Meer dan goed in bed was hij als een zwijn

Ik was altijd aan het feesten, er was nooit rust

Nekzuigers zijn niet erg

"Bedek ze niet, meisje, ze zijn getatoeëerd"

Een dinsdagmiddag met weinig werk

Precies daar op de achtergrond dachten ze er niet eens over na

Het rook naar munt en hyacinten en tuberoos

En het licht van die dag was al aan het afnemen

De notenbalk verschijnt en er is een schok

Maar een verslaafde hond komt er moeilijk uit

Er was geen scène of drama op dat podium

Die twee redden zichzelf en maakten een schijnbeweging

Excuses voor zoveel ontspanning

Naar baas in de mond wijzen wat er is gebeurd, is gebeurd

En hij deed het gordijn dicht, hij deed het hangslot open

En hij pakte het pakket toen hij het bij de hand had

Het werd nacht, ze gaven er drie, vier

En in dat handgemeen heeft een klein stukje het geborduurd

En hier eindigt het verhaal in Colorado

De bloemenshow was niks aan zijn zijde

Ik weet niet wat deze broodmager me heeft gegeven

Die niet twee hosts heeft en altijd gesplitst is

Met die t-shirts en met die panty's

Het is als een mountebank die je bij de hand hebt