Лабиринт - ВИА Пламя

Ветер и снег

И призрачный свет

Ночных фонарей.

Там, в вышине,

Засыпало след

От Звездных Саней.

Только опять

Я милость одну

Прошу у судьбы:

Нет, не догнать,

Нет, не вернуть,

Просто забыть!

Бегу по улицам пустым,

И нет тебя — и всюду ты!

Глаза твои из темноты

Глядят открыто.

Моя любовь,

Как лабиринт,

И сердце вновь

Мне говорит,

Что не найти

Пути

Из лабиринта!

Солнечный свет

Над морем цветов

И звездный прибой —

Было и нет!

Зачем же потом

Вернулась любовь?

Ночь так длинна

И мне не уснуть,

Не знаю, как быть!

И не догнать,

И не вернуть,

И не забыть!

wind en sneeuw

En een spookachtig licht

Nachtlichten.

Daar, hierboven

in slaap gevallen spoor

Van Sterrenslee.

Alleen weer

Ik ben alleen genade

Ik vraag het lot:

Nee, niet inhalen

Nee, niet terugkeren

Vergeet het maar!

Ik ren door de lege straten

En er is geen jij - en overal waar je bent!

Je ogen uit de duisternis

Ze zien er geopend uit.

Mijn liefje,

Als een doolhof

En weer het hart

Hij vertelt mij

Wat niet te vinden?

Manieren

Uit het labyrint!

zonlicht

Over een zee van bloemen

En sterren surfen -

Het was en is niet!

Waarom dan

Is de liefde teruggekeerd?

De nacht duurt zo lang

En ik kan niet slapen

Ik weet niet hoe ik moet zijn!

En niet inhalen

En niet terugkeren

En vergeet niet!