Wayward - Vashti Bunyan

Didn’t want to be the one

The one who’s left behind

While the other one goes out to life

And comes back home to find

Me sitting pretty happily

Surrounded by a house

With cups in all their saucers

And not a bit of dust

Days going by in clouds of flour and white washing

Life getting lost in a world without end

I wanted to be the one

With road dust on my boots

And a single silver ear-ring

And a suitcase full of notes

And a band of wayward children

With their fathers left behind

All in their castles in their air

And houses in their land

Lives getting lost in mending gaps in their fencing

All I ever wanted was a road without end

Wilde niet degene zijn

Degene die achterblijft

Terwijl de ander ten leven gaat

En komt terug naar huis om te vinden

Ik zit best gelukkig

Omgeven door een huis

Met kopjes op al hun schotels

En niet een beetje stof

Dagen gaan voorbij in wolken van meel en witte was

Het leven verdwalen in een wereld zonder einde

Ik wilde degene zijn

Met straatstof op mijn laarzen

En een enkele zilveren oorbel

En een koffer vol aantekeningen

En een groep eigenzinnige kinderen

Met hun vaders achtergelaten

Allemaal in hun kastelen in de lucht

En huizen op hun land

Levens die verloren gaan bij het dichten van gaten in hun hekwerk

Alles wat ik ooit wilde was een weg zonder einde