Так надо - Утро в тебе

Моя Россия – это моя боль.

Чтоб ни случилось, я всегда с тобой.

Ты в моем сердце и в моей крови,

Мы вместе, в ненависти и в любви.

И я не знаю, как ты будешь жить,

Когда порвутся цепи твоей лжи,

Когда погаснут миллионы глаз,

Когда погибнет твой рабочий класс.

Так надо,

Одна награда –

Мы вместе,

Мы рядом.

Ни герб, ни гимн, ни флаг не воскресят

Погибших в Грозном молодых ребят.

Ни Крым, ни храмы не согреют тех,

Кого ты бросила в нужде и в нищете.

Mijn Rusland is mijn pijn.

Wat er ook gebeurt, ik ben altijd bij je.

Je zit in mijn hart en in mijn bloed

We zijn samen, in haat en in liefde.

En ik weet niet hoe je zult leven

Wanneer de ketenen van je leugens breken

Wanneer miljoenen ogen uitgaan

Als je arbeidersklasse ten onder gaat.

Dus het is nodig

Een prijs -

Wij zijn samen,

We zijn dichtbij.

Noch het wapen, noch het volkslied, noch de vlag zal herrijzen

Jonge kinderen die stierven in Grozny.

Noch de Krim, noch de tempels zullen die opwarmen

Wie heb je achtergelaten in nood en armoede.