Pepparmyntstabletterna - Torsson

Det var mörkt klockan 6 och jag satt på min buss

Som vanligt på väg hem från mitt jobb

Det var fullt och på platsen bredvid mig där satt

En man som var klädd som en snobb

Hans skjorta vit, hans kavaj var korrekt

Han luktade ändå av svett

Jag var trött och försökte och tänka på annat

När han sög på en pepparmyntstablett

Jag blev klämd mellan mannen och fönstret och sa:

«Förlåt, kan ni flytta Er en bit»?

Då la han ett pekfinger över sin mun

Och skakade huvet hit och dit

Jag antog av gesten att mannen var stum

Det var den ende jag någonsin sett

Jag mötte hans blick och han nickade vänligt

Och bjöd på en pepparmyntstablett

Han tog upp en gammal mobiltelefon

Och peka' på knappen för «Mute»

Jag minns att jag tyckte det verkade som

Han trodde jag var en idiot!

Han log för sig själv, och han skrattade tyst

På ett underligt, grymtande sätt

Sen tystnade skrattet, hans leende dog

Och han bjöd på en pepparmyntstablett

När dom stannade bussen på nästa hållplats

Så hände en underlig sak

En maskerad man steg på där framme

Och dessutom flera där bak

Mannen där framme drog upp en pistol

Sa till oss att sitta still

Han ställde sig alldeles bredvid oss

Och luktade pepparmyntspastill

Dom maskerade männen gick fram längs gången

Och skrek på ett främmande språk

Dom tog våra pengar och smycken och guld

Och slog vår chaufför med en påk

Sen tog dom den stumme och hoppade av

Den stumme skrattade brett

Han försvann och var borta men kvar på hans plats

Låg en ask med en pepparmyntstablett

Om 6 uur was het donker en ik zat in mijn bus

Zoals gewoonlijk op weg naar huis van mijn werk

Die zat vol en in de stoel naast me zat

Een man die gekleed was als een snob

Zijn overhemd was wit, zijn jas was correct

Hij rook nog steeds naar zweet

Ik was moe en probeerde aan andere dingen te denken

Toen hij op een pepermunttablet zoog

Ik zat klem tussen de man en het raam en zei:

«Pardon, kunt u een beetje bewegen»?

Daarna legde hij een wijsvinger op zijn mond

En schudde zijn kap heen en weer

Ik nam aan uit het gebaar dat de man stom was

Het was de enige die ik ooit heb gezien

Ik ontmoette zijn blik en hij knikte vriendelijk

En bood een pepermunttablet aan

Hij pakte een oude mobiele telefoon

En raak de knop aan voor «Mute»

Ik weet nog dat ik dacht dat het leek

Hij dacht dat ik een idioot was!

Hij glimlachte in zichzelf en hij lachte zachtjes

Op een rare, grommende manier

Toen stopte het lachen, zijn glimlach stierf

En hij bood een pepermunttablet aan

Toen stopten ze de bus bij de volgende halte

Toen gebeurde er iets vreemds

Een gemaskerde man stapte naar voren

En ook een aantal achterin

De man vooraan haalde een pistool tevoorschijn

Zei dat we stil moesten zitten

Hij stond pal naast ons

En rook naar pepermuntpastille

De gemaskerde mannen liepen door het gangpad

En schreeuwde in een vreemde taal

Ze namen ons geld en juwelen en goud

En sloeg onze chauffeur met een knuppel

Toen pakten ze de domme en sprongen eraf

De stomme lachte breeduit

Hij verdween en was weg, maar bleef op zijn plaats

Er was een doos met een pepermunttablet