Fake Nostalgia - Thursday

You want to live the old days repeat the past

Want to follow in the footsteps of classic men

They look so romantic in old pictures

You think you’re the first?

Find out

You don’t want to be fire that’s burning bright for everyone to see

But I want to be the spark that gets in you eye

A burning fire, but it’s alive

Want to read the old words inside the books

Want to follow in the footsteps of greater thought

There’s so much more feeling in those old songs

You think you’re the first?

find out

You don’t want to be the star set in the sky for everyone to see

But I want to be the light that gets in your mind

Gets you through the night

Gets you through the night

Those days we used to dream

Growing up and getting out

The band set up downstairs is sitting on the porch

Up and down the street you hear the music play

Cause it’s never as it seems on the drive in movie screens

Down here our lives are incomplete

And the jukebox plays your dreams

But they’re always on repeat

The drunk behind the bar keeps saying it over and over

It’s always the same

As soon as you feel it, the beat starts to fade

You think they’re calling out your name but it’s just some songs refrain

That your mother used to sing back in the day

Je wilt de oude tijd beleven en het verleden herhalen

In de voetsporen treden van klassieke mannen

Ze zien er zo romantisch uit op oude foto's

Denk je dat je de eerste bent?

Er achter komen

Je wilt geen vuur zijn dat fel brandt zodat iedereen het kan zien

Maar ik wil de vonk zijn die in je ogen komt

Een brandend vuur, maar het leeft

Wil je de oude woorden in de boeken lezen

Wil je in de voetsporen treden van groter denken?

Er zit zoveel meer gevoel in die oude nummers

Denk je dat je de eerste bent?

er achter komen

Je wilt niet de ster aan de hemel zijn die iedereen kan zien

Maar ik wil het licht zijn dat in je geest komt

Helpt je de nacht door

Helpt je de nacht door

Die dagen dat we droomden

Opgroeien en eruit komen

De band die beneden is opgezet, zit op de veranda

Op en neer de straat hoor je de muziek spelen

Omdat het nooit is zoals het lijkt op de schijf in filmschermen

Hier beneden is ons leven incompleet

En de jukebox speelt je dromen

Maar ze worden altijd herhaald

De dronkaard achter de bar zegt het steeds maar weer

Het is altijd hetzelfde

Zodra je het voelt, begint de beat te vervagen

Je denkt dat ze je naam roepen, maar het zijn maar een paar liedjes die onthouden

Dat je moeder vroeger zong