So There - The Blow

You and I

Yeah, we rarely agree

But we both love drugs

Remember when your drug was me?

You drive me around

While I’d inhale your eyes

I picked up your shoe

You told me

«Now when I look at my shoe it is your fingers that I’m gonna see»

And has it worn off

Or just been replaced?

How you breathe a new face

Now here, years away from it all

When you look back I wonder which parts you recall

How in the end I couldn’t go there

Or the moments I was so there

You and I we were driving around

I was someone else’s girl

But we refused to let it get us down

Knowing you and I acting low just stoked the high

We passed a motel

The sign read «Fireplaces»

And it glowed like a gates to hell

And did we go in and sin

Or did we drive on by?

Now here, years away from it all

When you look back I wonder which parts you recall

How in the end I couldn’t go there

Or the moments I was so there

You and I does not exist anymore

You’re a picture in my head

You’re in the sea I’m watching from the shore

Can’t decide to stay out or get in

Be what I’ve been or strip down and swim

In the end I am a creature of land

My species couldn’t survive

There in the back of your van

Rolling around hunting down the good times

Run over a friend, leave 'em behind and drive on

Drive on

Jij en ik

Ja, we zijn het zelden eens

Maar we houden allebei van drugs

Weet je nog dat ik jouw drug was?

Jij rijdt me rond

Terwijl ik je ogen zou inademen

Ik heb je schoen opgehaald

Je vertelde mij

"Als ik nu naar mijn schoen kijk, zijn het je vingers die ik ga zien"

En is het versleten?

Of zojuist vervangen?

Hoe je een nieuw gezicht ademt

Nu hier, jaren verwijderd van alles

Als je terugkijkt, vraag ik me af welke delen je je herinnert

Hoe ik daar uiteindelijk niet heen kon gaan?

Of de momenten dat ik er zo was

Jij en ik we reden rond

Ik was het meisje van iemand anders

Maar we weigerden ons erdoor naar beneden te laten halen

Wetende dat jij en ik ons ​​laag gedroegen, hebben we alleen maar de hoge opgestookt

We passeerden een motel

Op het bord staat «Open haarden»

En het gloeide als een poort naar de hel

En zijn we naar binnen gegaan en hebben we gezondigd?

Of zijn we voorbij gereden?

Nu hier, jaren verwijderd van alles

Als je terugkijkt, vraag ik me af welke delen je je herinnert

Hoe ik daar uiteindelijk niet heen kon gaan?

Of de momenten dat ik er zo was

Jij en ik bestaan ​​niet meer

Je bent een beeld in mijn hoofd

Je bent in de zee, ik kijk vanaf de kust

Kan niet beslissen om buiten te blijven of in te stappen

Wees wat ik was of kleed me uit en zwem

Uiteindelijk ben ik een wezen van het land

Mijn soort kon niet overleven

Daar achter in je busje

Rollen rond op jacht naar de goede tijden

Overreden een vriend, laat ze achter en rijd verder

Rij door