The Escape - The Agonist

Memory is fiction so the past is your invention

Catch yourself, self-dissect…

How youth outlives age

How beauty shames skill

Prayer is for dependents and wish is for the will

A struggle for independence, a harmless stage

Art gaining post-mortem fame

Oh Creatice!

Your vibrant portfolio has never shone as brightly

As your latest masterpiece!

All efforts' fruition in such a wondrous offspring

How did you manage a piece so perfect?

Entrancing passers-by to lock eyes and gaze, hypnotized

Overcome with the need to outdo the last

A child born so dependent rebels so quickly once he has his footing —

Forgets where and who raised him and how he came to be

But a growing pain cannot explain behavior of the like!

A perfect child deserves the best

But at the cost of what else, did you instill this need

To over-consume without regret?

Broken pencils, charred marble drafts

He leaves destruction in his path

Your one mistake, oh great Creatice

Was giving too large a brain

(This organ, like disease, can disseminate beyond your reach

You didn’t predict this.

A carnal rebellion in its wake)

Strike back with forces beyond his reach

That even six billion can’t defeat!

Go lock up the aggressor!

Quarantine before it’s too late!

Bred to lose sense of consequence

In his greed he exhausts your milk, your blood, your shelter…

Don’t let him escape!

Memory is fiction so the past is your invention

Catch yourself, self-dissect…

How youth outlives age

How beauty shames skill

Prayer is for dependents and wish is for the will

A struggle for independence, a harmless stage

Art gaining post-mortem fame

Throw your blood upon his lands, your skin cracked and depleted

Suck the air from out his lungs, expose him fully, let him burn

Show him to appreciate, discipline the cruel ingrate

You still have the power to reshape — do not let this escalate

Vapors vanish in the night

Statuesque guards, seconds too late

What rebellion possessed thee?

A dangerous subterfuge, a lonely rampage, anxious fleet

Like limbs tumbling horizontally

Now it’s too late!

The child has escaped!

Indignant ties, parental constraints — a child protected sets self free

And the ingrate will lay in the bed he has made

As a self-imposed apocalypse finally grants You peace

Geheugen is fictie, dus het verleden is jouw uitvinding

Vang jezelf, ontleed jezelf...

Hoe de jeugd de leeftijd overleeft

Hoe schoonheid vaardigheid beschaamt

Gebed is voor nabestaanden en wensen is voor de wil

Een strijd om onafhankelijkheid, een ongevaarlijke fase

Kunst krijgt postmortale bekendheid

Oh Creativiteit!

Je levendige portfolio heeft nog nooit zo fel geschenen

Als je nieuwste meesterwerk!

Alle inspanningen zijn tot stand gekomen in zo'n wonderbaarlijk nageslacht

Hoe heb je een stuk zo perfect beheerd?

Betoverende voorbijgangers om hun ogen te sluiten en te staren, gehypnotiseerd

Overwin de behoefte om de laatste te overtreffen

Een zo afhankelijk geboren kind rebelleert zo snel als hij eenmaal op de been is -

Vergeet waar en wie hem heeft opgevoed en hoe hij is ontstaan

Maar een groeipijn kan dergelijk gedrag niet verklaren!

Een perfect kind verdient het beste

Maar ten koste van wat nog meer, heb je deze behoefte bijgebracht?

Te veel consumeren zonder spijt?

Gebroken potloden, verkoolde marmeren ontwerpen

Hij laat vernietiging achter op zijn pad

Jouw enige fout, oh geweldige Creatice

Was een te grote hersens aan het geven

(Dit orgaan kan, net als een ziekte, zich buiten uw bereik verspreiden)

Je hebt dit niet voorspeld.

Een vleselijke opstand in zijn kielzog)

Sla terug met krachten buiten zijn bereik

Die zelfs zes miljard niet kunnen verslaan!

Ga de agressor opsluiten!

Quarantaine voordat het te laat is!

Gefokt om het besef van de gevolgen te verliezen

In zijn hebzucht put hij je melk uit, je bloed, je onderdak...

Laat hem niet ontsnappen!

Geheugen is fictie, dus het verleden is jouw uitvinding

Vang jezelf, ontleed jezelf...

Hoe de jeugd de leeftijd overleeft

Hoe schoonheid vaardigheid beschaamt

Gebed is voor nabestaanden en wensen is voor de wil

Een strijd om onafhankelijkheid, een ongevaarlijke fase

Kunst krijgt postmortale bekendheid

Gooi je bloed op zijn land, je huid is gebarsten en uitgeput

Zuig de lucht uit zijn longen, leg hem volledig bloot, laat hem branden

Laat hem zien dat hij de wrede ondankbare moet waarderen, disciplineren

Je hebt nog steeds de macht om te hervormen. Laat dit niet escaleren

Dampen verdwijnen in de nacht

Statige bewakers, seconden te laat

Welke opstand bezat u?

Een gevaarlijke uitvlucht, een eenzame razernij, angstige vloot

Zoals ledematen die horizontaal tuimelen

Nu is het te laat!

Het kind is ontsnapt!

Verontwaardigde banden, ouderlijke beperkingen — een beschermd kind maakt zichzelf vrij

En de ondankbare zal in het bed liggen dat hij heeft opgemaakt

Als een zelfopgelegde apocalyps U eindelijk vrede schenkt