Lonely Solipsist - The Agonist

Parrot, squatting on your throne, mentally captured, are you?

Foot-soldered concrete rooted in basement, alone.

Corporeality relinquished.

Fictive molecules revolt.

Soliloquies like apparition of a long forgotten ghost.

Lonely Solipsist, sculpture squatting in a cell!

Anchored pedometry, concrete throne.

Posture vocal like your inflective prose, tethered philosophy, encrypted

psychiatry.

Powers of rendition on a capricious world, a pawn.

Monet inclination for thoughts spoken — never heard.

Tragic auditorium for one Pygmalion soul.

Manas in transcendence through an infinite cosmos.

Destruction.

Destruction is the ultimate creation so, your children, don’t regret.

Like those to their divine inventions, like all to the planet.

So, Lonely Solipsist, what rhyparography floods my eyes?

Bituminoid lucidity, in trafficked lumens, hides.

What would happen if your trompe-l'oeil was exposed?

One brain stacked up eight heads high in perfect proportion.

Gravid knowledge crush the skulls in savage rebellion.

Design by observation, translated erudition, so many creators cognitively

collide like a pride of pan-psychics.

Upon whom redounds this insistent obloquy?

Power of observer granted power of intent.

The Painter’s brush the Writer’s words, the sinners repent.

I declare this pen a syringe!

Injecting foreign brains!

Obligor objectivist base knowledge on fiction anyways.

Pass the blame like nested Russian Dolls, inertly decaying.

Smite the

epiphenomenalism!

Erase those bound to faith!

Papegaai, gehurkt op je troon, mentaal gevangen, nietwaar?

Met de voet gesoldeerd beton geworteld in de kelder, alleen.

Lichamelijkheid afstand gedaan.

Fictieve moleculen komen in opstand.

Monologen als de verschijning van een lang vergeten geest.

Eenzame Solipsist, sculptuur gehurkt in een cel!

Verankerde pedometrie, betonnen troon.

Stemhouding zoals je verbogen proza, vastgebonden filosofie, gecodeerd

psychiatrie.

Uitleveringsbevoegdheden op een grillige wereld, een pion.

Monet-neiging voor gesproken gedachten — nog nooit gehoord.

Tragisch auditorium voor één Pygmalion-ziel.

Manas in transcendentie door een oneindige kosmos.

Verwoesting.

Vernietiging is de ultieme creatie, dus uw kinderen, heb er geen spijt van.

Zoals die voor hun goddelijke uitvindingen, zoals iedereen voor de planeet.

Dus, Lonely Solipsist, welke rhyparografie komt in mijn ogen?

Bituminoïde luciditeit, in verhandelde lumen, verbergt.

Wat zou er gebeuren als je trompe-l'oeil werd ontmaskerd?

Eén brein stapelde acht hoofden hoog op in perfecte verhouding.

Gravid kennis verplettert de schedels in woeste rebellie.

Ontwerp door observatie, vertaalde eruditie, zoveel makers cognitief

botsen als een trots van pan-paranormaal begaafden.

Op wie weerklinkt deze hardnekkige laster?

Macht van waarnemer verleende macht van intentie.

Het penseel van de schilder de woorden van de schrijver, de zondaars hebben berouw.

Ik verklaar deze pen tot een spuit!

Vreemde hersenen injecteren!

Obligor-objectivist baseert zijn kennis sowieso op fictie.

Geef de schuld door als geneste Russische poppen, inert rottend.

Sla de

epifenomenalisme!

Wis degenen die aan geloof gebonden zijn uit!