La sedia vuota - Talco

Signori accorrete

Ho una storia da raccontare

Io piango sogni indignati

Non abbiate timor di me

I cieli non fanno la storia

E di un giorno vero che voglio parlare

Guardate giu nelle strade

Qui troverete i perche

Scomparso in nudi sentieri

Cammina per giorni e sere

Tra lamenti nel vuoto

Nel tormento e la poverta

Lo sdegno e un’idea che si accende

Tra macerie di false barriere

Ernesto ha sguardo sicuro

E cresce con la verita

Qui nelle citta grida grida la gente

Ci han rapito con l’odio il sole della verita

Ma ditelo a chi ancora non sa

Qui c’e il pianto di un uomo morto per la liberta

E voi dall’alto che predicate

Annacquati da effimeri miti

Che svendete l’amore e la vita

Per le spoglie dell’idiozia

Il sogno piange i suoi figli

E non raccoglie ideali traditi

Cammina in mezzo alla gente lungo il sentiero dell’utopia

Ma il sole dov’e portatori di democrazia?

Vi hanno visto gettarlo nel fango li con la nostra utopia

Noi gridiamo a voi, traditori della verita

Sopra un volo gettato nel fango si rialza la nostra citta

Qui nelle citta grida grida la gente

Ci han rapito con l’odio il sole della verita

Ma ditelo a chi ancora non sa

Qui c’e il pianto di un uomo morto per la liberta

Thanks to Razvan

Heren, schiet op

Ik heb een verhaal te vertellen

Ik huil verontwaardigde dromen

Wees niet bang voor mij

De lucht maakt geen geschiedenis

En van een echte dag waar ik het over wil hebben

Kijk door de straten

Hier vind je de redenen

Verdwenen in kale paden

Dagen en avonden wandelen

Tussen gekreun in de leegte

In kwelling en armoede

Verontwaardiging is een idee dat oplicht

Tussen het puin van valse barrières

Ernesto heeft een zelfverzekerde uitstraling

En het groeit met de waarheid

Hier in de steden schreeuwen de mensen

De zon van de waarheid heeft ons met haat ontvoerd

Maar vertel het aan degenen die het nog steeds niet weten

Hier is de roep van een man die stierf voor vrijheid

Jij bent het die van boven predikt

Verwaterd door kortstondige mythen

Dat je liefde en leven verkoopt

Voor de buit van idiotie

De droom rouwt om zijn kinderen

En het verzamelt geen idealen die zijn verraden

Loop tussen de mensen langs het pad van utopie

Maar waar brengt de zon de democratie?

Ze zagen je het daar in de modder gooien met onze utopie

We schreeuwen het uit naar jullie, verraders van de waarheid

Onze stad stijgt uit boven een vlucht die in de modder wordt gegooid

Hier in de steden schreeuwen de mensen

De zon van de waarheid heeft ons met haat ontvoerd

Maar vertel het aan degenen die het nog steeds niet weten

Hier is de roep van een man die stierf voor vrijheid

Met dank aan Razvan