Intermondo - Talco

Che è stato dei miei ricordi

Son visioni o pura pazzia?

Fardelli pesanti e informi

Resti della mia compagnia

Come sciami volata nel nulla

Dell’abbandonarmi sola tra i perchè

Di nien’t altro che una borsa vuota, e a divorar la terra

Nel timore che sparisca assieme a me

E in fronte (uh ah) ad uno specchio solo (uh ah)

Son sorpreso dall’intuizion

Di un treno (uh ah) calato al suolo (uh ah)

Di una nuova chiara emozion

Tra orologi che batton l’ebbrezza

Di un vagare indietro senza frenesia

Spaventata dal riflesso di una vecchia giovinezza

Salgo a bordo ma non so se per fuggire via

Dat was van mijn herinneringen

Zijn het visioenen of pure waanzin?

Zware en vormeloze lasten

Overblijfselen van mijn bedrijf

Zoals zwermen in de lucht vlogen

Van mezelf alleen achterlaten tussen de waaroms

Zeg niets anders dan een lege zak, en om de aarde te verslinden

Uit angst dat hij met mij zal verdwijnen

En voor (uh ah) van een enkele spiegel (uh ah)

Ik ben verrast door de intuïtie

Van een trein (uh ah) op de grond neergelaten (uh ah)

Van een nieuwe duidelijke emotie

Onder klokken die de roes verslaan

Van een zwervende terug zonder razernij

Bang voor de weerspiegeling van een oude jeugd

Ik stap aan boord, maar ik weet niet of ik moet vluchten