Dalla Grotta - Talco

Al primo natal di un fresco rintoccar

In lampi d’armonia che un’infanzia relegò

A scrigni d’innocenze di una voluttosa età

Uniche certezze che apparenza mi donò

Crebbi nella via del consueto dispensar

Ruoli già assegnati da famiglie a eredità

Nella compagnia di un benevolo apparir

Primordiali dubbi di un sussulto di fuggir

Per poi rifugiar vergini onestà

Nella grotta che poté protegger per un po'

Dubbi di un’infanza figlia di tenera età

Lucidi sussulti al nostro primo cadenzar

All’avvicendarsi di tenera ragion

Spinsi l’alba in sella a veritiere sensazion

Ormai spogliate a nudo da violente sobrietà

Dell’oscuro sol che ci soleva circondar

Scorsi all’esplosione di un meschino camuffar

Fulmini improvvisi che un sussulto accelerò

Mirando ora il benevolo spogliato a nudità

Fuori dalla grotta il tempo ci scaraventò

E ora trascino via esule di umanità

Orfane radici di una vita da afferrar

E sol per scelta mia orfano di umanità

Giungo a nuove sponde a risanar pallide età

E ora trascino via lungo un fiero incedere

La scelta di partire pur di non rinchiudere

Il vagare mio a mestieri che marcarono per me

Bij de eerste geboorte van een koele tol

In flitsen van harmonie die een jeugd degradeerde

Een schatkist van onschuld van een wulpse leeftijd

De enige zekerheden die het uiterlijk me gaf

Ik ben opgegroeid op de manier van de gebruikelijke apotheek

Rollen die al zijn toegewezen door overervingsfamilies

In het gezelschap van een welwillende zal verschijnen

Primordiale twijfels over een begin om te vluchten

Om dan toevlucht te nemen tot eerlijke maagden

In de grot die hij een tijdje kon beschermen

Twijfels over een jeugdige dochter van jonge leeftijd

Glanzende schokken bij onze eerste cadenzar

Met de afwisseling van tedere reden

Ik duwde de dageraad in het zadel naar echte sensaties

Nu uitgekleed door gewelddadige nuchterheid

Van de donkere zon die ons vroeger omringde

Ik zag de explosie van een kleine camouflage

Plotselinge bliksem die een schok versnelde

Nu gericht op de welwillende uitgekleed tot naaktheid

De tijd gooide ons uit de grot

En nu sleep ik de ballingen van de mensheid weg

Verweesde wortels van een leven om te vatten

En alleen door de keuze van mijn wees van de mensheid

Ik kom naar nieuwe kusten om bleke leeftijden te genezen

En nu sleep ik me trots voort

De keuze om te vertrekken om niet op te sluiten

Mijn omzwervingen naar transacties die voor mij markeerden