Ancora - Talco

Giunto a conclusion

Di ansiosi addii e statiche riflessioni

Noto all’attenzion

Di sciatti coerenti sudici e guardoni

Che scagliano via e presenzian rigor

Tra la gente raccolta

A guardar lontano da sé mentre mi alzo via

Ancora una volta

Ancora

Ancora una volta

Ancora via

Ancora via

Corro a ripartir

Girovagando tra apparenze oscene

Di chi costruì

Un vento randagio con le palle piene

E a chi la ragion del mio salutar

Come sempre ora ignora

Sento che ciò che ora mi manca è di esser lontan

Ancora una volta

Ancora

Ancora una volta

Ancora via

Ancora via

Tra odi negate d’attimi uguali

Asciugate agli albori

Ho sprecato disgusto

Per genti uguali ma a intenti peggiori

E per assaporar balli non paralizzati a un’irata dimora

Parto nell’idea di non voltarmi mai più

Ancora una volta

Ancora

Ancora una volta

Ancora via

Ancora via

Tot conclusie komen

Van angstig afscheid en statische reflecties

Bekend onder de aandacht

Van vuil coherent slordig en voyeurs

Die weg slingeren en rigoureus bijwonen?

Onder de verzamelde mensen

Om van me weg te kijken als ik opsta

Alweer

Nog steeds

Alweer

Nog steeds weg

Nog steeds weg

ik ren om te vertrekken

Dwalen tussen obscene verschijnselen

Wiens hij gebouwd heeft

Een verdwaalde wind met volle ballen

En aan wie de reden voor mijn groet

Zoals altijd negeert hij nu

Ik voel dat wat ik nu mis is om ver weg te zijn

Alweer

Nog steeds

Alweer

Nog steeds weg

Nog steeds weg

Tussen ontkende haat voor gelijke momenten

Droog bij de dageraad

ik verspilde walging

Voor mensen gelijk maar met slechtere bedoelingen

En om te genieten van niet-verlamde dansen in een boze woning

Ik begin met het idee om nooit meer om te draaien

Alweer

Nog steeds

Alweer

Nog steeds weg

Nog steeds weg