Rebecca - Steve Hackett

Manderley was a dream of

Full moon and empty sky

Lost lands and sunken cities

Wave of silk from a perfect smile

Though the gates are held fast

Once again you’re inside

There the key to the past

Is buried by her side

Rebecca

Shattered Cupid stowed away

You behaved like a parlour maid

Tongue tied newly wed bride

Back in all your yesterdays

Dressed to kill at the ball

Eager to show what you wear

Never to excel

In a house that she still shares

Rebecca

Day by day she’s your reality

Day by day a stronger personality

If by fire she could reclaim

The very walls that scream her name

Ashes aglow on the breeze above

Her house of plenty but not of love

Drowning just as in life

The manicured lawns are gone

Fleeting as her kiss

Lonely as her song

Rebecca

Manderley was een droom van

Volle maan en lege lucht

Verloren landen en verzonken steden

Golf van zijde van een perfecte glimlach

Hoewel de poorten vastgehouden worden

Je bent weer binnen

Daar is de sleutel tot het verleden

Is aan haar zijde begraven

Rebecca

Verbrijzelde Cupido opgeborgen

Je gedroeg je als een kamermeisje

Tong gebonden pas getrouwde bruid

Terug in al je gisteren

Gekleed om te doden op het bal

Wil graag laten zien wat je draagt

Nooit uitblinken

In een huis dat ze nog steeds deelt

Rebecca

Dag na dag is zij jouw realiteit

Elke dag een sterkere persoonlijkheid

Als ze door vuur kon terugvorderen?

De muren die haar naam schreeuwen

As gloeit op de bries erboven

Haar huis van overvloed, maar niet van liefde

Verdrinken net als in het leven

De verzorgde gazons zijn weg

Vluchtig als haar kus

Eenzaam als haar lied

Rebecca