Thanksgiving - Stephen Kellogg

Oh thanksgiving, the harvest draws to a close

Pride of man will swallow him, for he reaps what he sows

Oh living, it’s harder every day

Only in the darkness can you see you’ve lost your way

I recollect the Rose of Sharon had come back again

The trees were blowing in the breeze all high above my head

When a cavalcade of memories appeared to me in words I wished I’d said

From that point on a song stayed in my thoughts most of the time

But when I tried to sing it out loud it would always leave my mind

Like the things you know are true, but never can explain when you get asked

A melody floating just within your grasp, it goes…

When I was a child I always remember

The way I would feel, 4th Thursday November

My uncles would play, there would be music

And I was taking it in

Only much later, I noticed the drinking

The feeling my family was growing and sinking

St. Petersburg Palace stain glass in sun

They were well on their way I had only begun

So boy meets a girl, Venus and Adonis

Friendship on fire, adulthood upon us

They teach you to fly, then spend all of their time

Standing over you, clipping your wings

Where there was a me, there could be an us

I dreamt about money, she talked about trust

She is my axis, death is by foxes

And we were well on our way, in

America, this is home

Stories, everybody’s got one

This is mine, you will have your own

Nothing like the real thing, nothing like it

Cleaner than Christmas or our wedding day

I knew her father was pissed, though he wouldn’t say it

I would be too and someday I will be

No kid could be good enough

Taking on Sunday, taking on owls

Catching a glimpse of the wolf as it howls

Got a lot of nice things, got a really nice house

Done is so beautiful

On Father’s Day, I’m thinking of mothers

I can only suppose they’re thinking of others

Insurance is up, it came in the mail

Yeah it kills me what they’re charging for little white pills

I blow through the years like a mother defending its own

And I fear, I’m driving on spare tires

Seems like I’ll never get home, like I’ll never get home

Like I’m getting threadbare

I can’t find my way, she showed me the map

I still can’t believe I acted like that

Just follow your heart up past most of the brain

If you get lost at reason, move down past pain

I’ll see you in court, bring your raincoat

I’m keeping the kids, I’m keeping the house

It takes minutes to make us a baby

And years to remember what that was about

America, this is home

Stories, everybody’s got one

When we die what will we have done?

Nothing like the real thing, nothing like it

It’s snowing in April, something’s changing in me

It’s the sound of a heart getting clean baby

I traded in booze for loads of caffeine

And my friends they traded in me

Another Thanksgiving and I’m all alone

My favorite holiday and nobody’s home

No shame in the past, no pride in the future

I know, believe I know

Those years we spent talking, learning to agree

The truth is I’m just thankful you tolerated me

So many thorns, not enough roses

My girls as they sleep, the eye as it closes

This year for Thanksgiving I’m keeping my list short

No one gets married, no one gets divorced

Can you imagine?

What if the world could stand still for even a day?

If there was no crime, no rape and no killing

Addictions suspended, no cutting or drilling

If everyone took the day off and hung out with their friends

Their favorite friends

I know what you’re saying, it’s not realistic

I’ve heard it my whole life, look at the statistics

But lucky for us, I’m not a guy that gives up

I never give up, I go…

Oh Thanksgiving, the harvest draws to a close

Redemption is a bugle humility composed

Sweet forgiveness, thawing across frozen ground

Casting light eternally, carrying its sound

Oh dankzegging, de oogst loopt ten einde

Trots van de mens zal hem verzwelgen, want hij oogst wat hij zaait

Oh leven, het is elke dag moeilijker

Alleen in het donker zie je dat je de weg kwijt bent

Ik herinner me dat de Roos van Sharon weer was teruggekomen

De bomen waaiden hoog boven mijn hoofd in de wind

Toen een stoet van herinneringen aan mij verscheen in woorden waarvan ik wou dat ik ze had gezegd

Vanaf dat moment bleef een nummer de meeste tijd in mijn gedachten

Maar als ik het hardop probeerde te zingen, verliet het altijd mijn gedachten

Zoals de dingen waarvan je weet dat ze waar zijn, maar die je nooit kunt uitleggen als je erom wordt gevraagd

Een melodie die net binnen je bereik zweeft, het gaat...

Toen ik een kind was, herinner ik het me altijd

Zoals ik me zou voelen, 4e donderdag november

Mijn ooms zouden spelen, er zou muziek zijn

En ik nam het in me op

Pas veel later merkte ik het drinken op

Het gevoel dat mijn familie aan het groeien en zinken was

St. Petersburg Palace vlek glas in de zon

Ze waren goed op weg, ik was nog maar net begonnen

Dus jongen ontmoet een meisje, Venus en Adonis

Vriendschap in vuur en vlam, volwassenheid nadert

Ze leren je vliegen en besteden dan al hun tijd

Over je heen staan, je vleugels knippend

Waar een ik was, zou een wij kunnen zijn

Ik droomde over geld, zij had het over vertrouwen

Zij is mijn as, de dood is door vossen

En we waren goed op weg, naar binnen

Amerika, dit is thuis

Verhalen, iedereen heeft er een

Dit is van mij, jij krijgt jouw eigen

Er gaat niets boven het echte, er gaat niets boven

Schoner dan Kerstmis of onze trouwdag

Ik wist dat haar vader boos was, hoewel hij het niet wilde zeggen

Ik zou dat ook zijn en op een dag zal ik dat ook zijn

Geen enkel kind kan goed genoeg zijn

Het nemen op zondag, het nemen van uilen

Een glimp opvangen van de wolf terwijl hij huilt

Heb veel leuke dingen, heb een heel mooi huis

Gedaan is zo mooi

Op Vaderdag denk ik aan moeders

Ik kan alleen maar veronderstellen dat ze aan anderen denken

De verzekering is afgelopen, het kwam met de post

Ja, het doet me pijn wat ze vragen voor kleine witte pillen

Ik blaas door de jaren als een moeder die haar eigen verdedigt

En ik vrees dat ik op reservebanden rijd

Het lijkt alsof ik nooit thuis zal komen, alsof ik nooit thuis zal komen

Alsof ik versleten word

Ik kan mijn weg niet vinden, ze liet me de kaart zien

Ik kan nog steeds niet geloven dat ik zo heb gehandeld

Volg gewoon je hart langs het grootste deel van de hersenen

Als je redelijk verdwaalt, ga dan voorbij pijn

Ik zie je in de rechtszaal, neem je regenjas mee

Ik houd de kinderen, ik houd het huis

Het duurt minuten om ons een baby te maken

En jaren om te onthouden waar dat over ging

Amerika, dit is thuis

Verhalen, iedereen heeft er een

Wat zullen we hebben gedaan als we sterven?

Er gaat niets boven het echte, er gaat niets boven

Het sneeuwt in april, er verandert iets in mij

Het is het geluid van een hart dat schoon wordt, schat

Ik ruilde drank in voor heel veel cafeïne

En mijn vrienden hebben mij ingeruild

Nog een Thanksgiving en ik ben helemaal alleen

Mijn favoriete vakantie en er is niemand thuis

Geen schaamte in het verleden, geen trots in de toekomst

Ik weet het, geloof dat ik het weet

Die jaren hebben we doorgebracht met praten, leren om het eens te worden

De waarheid is dat ik gewoon dankbaar ben dat je me tolereerde

Zoveel doornen, niet genoeg rozen

Mijn meisjes als ze slapen, het oog als het sluit

Dit jaar voor Thanksgiving houd ik mijn lijst kort

Niemand gaat trouwen, niemand gaat scheiden

Kun je je voorstellen?

Wat als de wereld zelfs maar een dag stil zou kunnen staan?

Als er geen misdaad was, geen verkrachting en geen moord

Verslavingen opgeschort, niet snijden of boren

Als iedereen een dag vrij zou nemen en met zijn vrienden zou rondhangen

Hun favoriete vrienden

Ik weet wat je zegt, het is niet realistisch

Ik heb het mijn hele leven gehoord, kijk naar de statistieken

Maar gelukkig voor ons, ik ben niet iemand die opgeeft

Ik geef nooit op, ik ga...

Oh Thanksgiving, de oogst nadert zijn einde

Verlossing is een hoorn nederigheid gecomponeerd

Zoete vergeving, ontdooiend over bevroren grond

Eeuwig licht werpend, zijn geluid dragend