Nauseas - SFDK

Escúchela, la ciudad respirando

Yoh, hoy es uno de eso días

En que escribo una de esas canciones

Que me dejan trocitos de mí debajo de las uñas

De rascarme el alma

Yoh, es hora de mirarse por dentro y sincerarse

Yoh, ahí va, dice:

Entré en el váter vomitando

Y ahí estaba yo, hace ya tiempo que me ando buscando

Déjame tu hombro y dame carrete

No dejes que pete, dije esta frase, abrazado el retrete

Yo no me fui, me dijeron vete

El DJ puso sevillanas, deben ya de ser las siete

Y yo soy otro, con el esófago roto

Intento parar un taxi, pero poto

Me veo andando hasta mi casa custodiado por la madrugada

Yo conmigo mismo, estamos hablando de nada

Camino con las Timberland manchadas

Si piensan restaurarme, que empiecen por la fachada

A esta hora, casi todo sobra

Mi corazón representa esta ciudad y sigue en obras

Con sus parques, parkines, viviendas, el metro…

Y yo to' ciego voy pensando en un soneto

Políticos caen desde helicópteros

Por chupópteros, la televisión lo capturó

Yo y mi plumas, mirábamos los últimos rayos de luna

Cuando el corazón se fracturó

Dijo: «adiós, guey» crujió de un golpe seco

Salió del pecho, por un hueco entre el abrigo y el chaleco

Háblame me dijo, tenemos conexión con Vodafone

Tú y yo, nos sale por un precio fijo

A estas alturas ya en el precio ni me fijo

Desde que gano pasta, hijo, siento que me he vuelto un pijo

Me da vergüenza tener lo que tengo

Y solo me reconforta recordar de dónde vengo

Aún así, tengo una espina que me jode

Mis abuelos se murieron y solo vieron mis errores

Les mando versos en vez de flores

¿Os acordáis del Oscar?

Pues hoy por hoy somos los mejores

Y llega mi tercera vomitera

Recuento de objetos personales: móvil, llaves y cartera

Sé que se me ve peor desde fuera

Ahora siento frío, tío, puedes matarme cuando quieras

Lo tomaré como el mejor castigo

Por levantar la voz a mi mujer y a mis amigos

¿Sabes lo que digo?

Soy un cobarde y no lo niego

Al menos mi perro vive tranquilo y no le pego

Abro la puerta y vomito en mi alfombra persa, toda dispersa

Joder, me siento un adulto a la fuerza

Entro a oscuras por la casa dando golpes

Me parto la camisa enganchada en el picaporte

Como estoy torpe, me acuesto con la ropa puesta

Y con tanta orquesta, mi parienta se despierta

Yo ya preparo la respuesta a su pregunta de ¿Qué horas son estas?

Horas de hacer una canción honesta

Y ahí está…

Luister naar haar, de stad die ademt

Yo, vandaag is zo'n dag

Waarin ik een van die liedjes schrijf

Dat laat stukjes van mij achter onder mijn nagels

van het krabben van mijn ziel

Yoh, het is tijd om naar binnen te kijken en eerlijk te zijn

Hé, daar gaat hij, hij zegt:

Ik ging het toilet binnen overgeven

En daar was ik dan, ik ben al heel lang op zoek naar mezelf

Geef me je schouder en geef me haspel

Laat pete niet, ik zei deze zin, omhelsde het toilet

Ik ging niet weg, ze zeiden dat ik moest gaan

De DJ draaide sevillanas, het moet al zeven uur zijn

En ik ben een ander, met een gebroken slokdarm

Ik probeer een taxi aan te houden, maar

Ik zie mezelf bij zonsopgang naar mijn huis lopen

Ik met mezelf, we hebben het over niets

Ik loop met de bevlekte Timberlands

Als ze van plan zijn me te restaureren, laat ze dan beginnen met de gevel

Op dit moment is bijna alles over

Mijn hart vertegenwoordigt deze stad en is nog steeds in de maak

Met zijn parken, parkines, huizen, de metro…

En ik ben blind en denk aan een sonnet

Politici vallen uit helikopters

Door chupópteros, de televisie heeft het vastgelegd

Ik en mijn veren, we keken naar de laatste stralen van de maan

Toen het hart brak

Zei "bye bye kerel" knetterde met een plof

Het kwam uit de borst, door een opening tussen de jas en het vest

Praat met me, zei hij, we hebben een connectie met Vodafone

Jij en ik, we krijgen een vaste prijs

Op dit moment let ik niet eens op de prijs

Sinds ik geld verdien, zoon, heb ik het gevoel dat ik een chique ben geworden

Ik schaam me om te hebben wat ik heb

En het troost me alleen maar om te onthouden waar ik vandaan kom

Toch heb ik een doorn die me neukt

Mijn grootouders stierven en zagen alleen mijn fouten

Ik stuur je verzen in plaats van bloemen

Herinner je je de Oscar nog?

Nou vandaag zijn we de beste

En mijn derde kots komt eraan

Aantal persoonlijke voorwerpen: mobiel, sleutels en portemonnee

Ik weet dat ik er van buiten slechter uitzie

Nu heb ik het koud, man, je kunt me vermoorden wanneer je maar wilt

Ik zal het als de beste straf beschouwen

Voor het verheffen van mijn stem tot mijn vrouw en mijn vrienden

Je weet wat ik bedoel?

Ik ben een lafaard en ik ontken het niet

Mijn hond leeft in ieder geval in vrede en ik sla hem niet

Ik open de deur en braak op mijn Perzische tapijt, allemaal verspreid

Verdomme, ik voel me met geweld volwassen

Ik ga het huis binnen in het donker en raak

Ik breek mijn shirt vastgehaakt aan de deurknop

Omdat ik onhandig ben, ga ik naar bed met mijn kleren aan

En met zoveel orkest wordt mijn familielid wakker

Ik heb het antwoord op uw vraag al voorbereid: hoe laat is het?

Urenlang een eerlijk liedje maken

En daar is het…