Etéreo - SFDK

Fue llegar aquí y me desmoroné

Ven y apuntalame

No sé si voy a caer de pie

El último eslabón de la cadena, en serio

La única diferencia con el mono es el estéreo

Perdí la cordura y hallé el criterio

Qué vida más dura haciendo la altura me vuelvo etéreo

Así que ya no veo personas, solo oigo su bla bla bla bla

Desde este plano aéreo

El elefante sin semen que busca un cementerio

Sólo allí me siento vivo, camina o revienta el euterio

Esperando el perdón de las cosas que haré con anticipación

Soy la mente, su emancipación

Apartad de mí los libros, aplacad mi maldición

Yo era feliz y tonto, solo el tiempo me dirá si me equivoco

Porque ¿cuándo un ignorante estuvo loco?

Ahora pide que sonría o que te pose pa' la foto

Pero dónde quedo yo, (¿Dónde?) Roto en un plano remoto

Mis amigos me han vendi’o como a Jesús

Ahora peso mucho menos, desprendido de mi cruz

Anochece pero creo ver la luz

¡Solo creo ver la luz!

Pero es mi visión confusa, ando solo, sordo y ciego

Se acabaron las excusas, recojo el puesto y pliego

Tengo tanto que dejar atrás y tal desasosiego

Que he perdido la cabeza y no lo niego

Fue llegar aquí y me desmoroné

Ven y apuntalame

No sé si voy a caer de pie

Fue llegar aquí y me desmoroné

Ven y apuntalame

No sé si voy a caer de pie

Sin salir del trance sigo el vuelo

Mi único contacto con la tierra, mis huevos

Salgo con el coche, con un arma y los pruebo

¡Ah!

Atended mis ruegos

Suena el móvil va, ya lo cojo luego

Seis horas mirando el techo, pero no llego

Solo alcanzo planos de candente realidad

Que iluminan mi universo paralelo a mis 40 años de edad

Cantando este «Hasta luego», joder qué brevedad

Ponedme en cuarentena por piedad

Me río yo de vuestra lealtad

Ni la mitad, de la mitad, de la mitad

¡Dinero!

Lo malo que sucede siempre al pero

Antes me reía contigo pero

No me queda otra que ser sincero

La vida es aprender a despedirse y yo ya no te quiero

Solo alárgame las alas, dame espacio compañero

Lo último que necesito es veros

Y esta sensación de celos, ataque de ansiedad

Dormirme con pastillas o crear este fragmento nuevo

Fue llegar aquí y me desmoroné

Ven y apuntalame

No sé si voy a caer de pie

Fue llegar aquí y me desmoroné

Ven y apuntalame

No sé si voy a caer de pie

Het kwam hier en ik viel uit elkaar

kom en steun me

Ik weet niet of ik op mijn voeten ga landen

De laatste schakel in de keten, serieus

Het enige verschil met mono is stereo

Ik verloor mijn gezond verstand en vond het criterium

Wat een moeilijk leven waardoor de hoogte ik etherisch word

Dus ik zie geen mensen meer, ik hoor alleen hun blah blah blah blah

Vanuit dit vliegtuig

De olifant zonder sperma op zoek naar een begraafplaats

Alleen daar voel ik me levend, loop of barst het eutherium open

Wachten op vergeving van de dingen die ik van tevoren zal doen

Ik ben de geest, jouw emancipatie

Leg de boeken van me weg, verzacht mijn vloek

Ik was blij en dwaas, alleen de tijd zal me leren of ik het mis heb

Want wanneer was een onwetende man gek?

Vraag me nu om te glimlachen of te poseren voor de foto

Maar waar ben ik, (Waar?) Gebroken op een afgelegen vliegtuig

Mijn vrienden hebben me verkocht als Jezus

Nu weeg ik veel minder, los van mijn kruis

Het wordt donker maar ik denk dat ik het licht zie

Ik denk gewoon dat ik het licht zie!

Maar het is mijn verwarde visie, ik loop alleen, doof en blind

De excuses zijn voorbij, ik pak de positie en ik archiveer

Ik heb zoveel om achter te laten en zo'n rusteloosheid

Dat ik gek ben geworden en ik ontken het niet

Het kwam hier en ik viel uit elkaar

kom en steun me

Ik weet niet of ik op mijn voeten ga landen

Het kwam hier en ik viel uit elkaar

kom en steun me

Ik weet niet of ik op mijn voeten ga landen

Zonder de trance te verlaten volg ik de vlucht

Mijn enige contact met het land, mijn eieren

Ik ga naar buiten met de auto, met een pistool en ik probeer ze

oh!

luister naar mijn gebeden

De mobiele telefoon gaat, ik neem hem later op

Zes uur staren naar het plafond, maar ik red het niet

Ik bereik alleen vliegtuigen van brandende realiteit

Die mijn universum verlichten parallel aan mijn 40-jarige leeftijd

Dit zingen "So long", verdomme wat een beknoptheid

zet me in quarantaine voor genade

Ik lach om je loyaliteit

Niet half, half, half

Geld!

Het slechte dat altijd gebeurt met de maar

Ik lachte altijd met je, maar

Ik heb geen andere keuze dan om eerlijk te zijn

Het leven is leren afscheid nemen en ik hou niet meer van je

Spreid gewoon mijn vleugels, geef me ruimte maat

Het laatste wat ik nodig heb is jou te zien

En dit gevoel van jaloezie, angstaanval

Slaap met pillen of maak dit nieuwe fragment

Het kwam hier en ik viel uit elkaar

kom en steun me

Ik weet niet of ik op mijn voeten ga landen

Het kwam hier en ik viel uit elkaar

kom en steun me

Ik weet niet of ik op mijn voeten ga landen