Ромашка - Сергей Матвеенко

Боже мой, ромашку вижу я,

Кто ее оставил на снегу?

Милая красавица моя,

Я тебе, конечно помогу!

На земле живем — не в облаках

Я и сам здесь до костей продрог.

Видишь эти шрамы на руках,

Я себя нисколько не берег.

Плыл, куда течение несло,

Ранился о жизни острие.

Но сегодня все мое тепло

Только во спасение твое.

Я со снега бережно беру,

мне судьбой дарованный росток.

На таком порывистом ветру,

как мне уберечь тебя, цветок?

В этом мире все трудней любить,

‘ты ромашка, мне надеждой будь.

Ведь мы уже не думаем, как жить,

лишь мечтаем выжить как-нибудь…

Но мы с тобой все горести пройдем,

и не помешают нам снега.

Верить, что когда-то мы найдем

теплые, зеленые луга.

Эй, водитель, тормозни, браток,

старый свой бензиновый ковчег.

Ты видишь, у меня в руках цветок,

а, может, я — счастливый человек?!

В этой толчее и суете,

в мире, где все тоньше жизни нить,

Где все меньше места красоте,

мы ее обязаны хранить.

А теперь, давай на полный газ!

Может, я еще не опоздал.

И признайся, ты же сам не раз

по ромашке на любовь гадал…

Mijn God, ik zie een kamille

Wie heeft haar in de sneeuw achtergelaten?

Mijn lieve schoonheid

Ik help je natuurlijk wel!

We leven op aarde - niet in de wolken

Zelf ben ik hier tot op het bot verkleumd.

Zie deze littekens op je armen

Ik zorg helemaal niet voor mezelf.

Drijfde waar de stroom voerde,

Gewond over het leven van de rand.

Maar vandaag al mijn warmte

Alleen voor uw redding.

Ik neem voorzichtig uit de sneeuw,

een spruit die mij door het lot is gegeven.

Bij zo'n harde wind

hoe kan ik je redden, bloem?

Het wordt steeds moeilijker om lief te hebben in deze wereld

‘Je bent een madeliefje, wees mijn hoop.

We denken immers niet meer hoe we moeten leven,

we dromen er alleen van om op de een of andere manier te overleven...

Maar jij en ik zullen door al het verdriet heen gaan,

en de sneeuw zal ons niet hinderen.

Om te geloven dat we op een dag zullen vinden

warme, groene weiden.

Hey chauffeur, vertraag bro

zijn oude benzineark.

Zie je, ik heb een bloem in mijn handen,

misschien ben ik een gelukkig mens?

In deze menigte en drukte,

in een wereld waar de draad dunner is dan het leven,

Waar er steeds minder schoonheid is

we zijn verplicht deze te bewaren.

En nu gaan we vol gas!

Misschien ben ik niet te laat.

En geef toe, jijzelf meer dan eens

Ik vroeg me af over liefde door kamille ...