The Shadows - Seeming

I’m alone in the house

The power is dead

I’ve done all that I can

To keep track of time in my head

But what I think of as day

Is a twilight away

I’m just a shade of grey

In a black, black bed

And a prayer could be water

It could fill in the gaps

And a thousand Muhammads

Uncork a thousand taps

But somehow I am dry

And from the corner of my eye

I see real worlds die

When they’re drawn onto maps

There’s a shadow that fades

In and out with the light

I pretend it’s an angel

I pretend it’s a satellite

And I know of course

That somewhere there’s a source

Taking color by force

Dragging all into white

Now the shadow is moving

And it looks like a fist

And the darkness is connecting

With a pugilist kiss

And I’m flying and I’m reeling

And I’m seeing through the ceiling

And the clouds are all revealing

More and more as they twist

Now it’s a wolf, it’s a bullet

It’s a mother of ten

Now it’s a boulder rolling

From atop the mountain again

Now it’s coercing the unwilling

It’s insidious, instilling need

For sex and love of killing

All the children of men

Now every meaning is a ghost

Each number, a clown

Because the blades of the engine

Keep spinning around

Never reaching the center

Knocking but they don’t enter

Pulling from what is meant

Or projecting fatally unbound

When the shadows stare back

Tell me what do they see?

Is there a burning bush, a lion

Or a hammer in me?

And tell me is it arbitrary

The images I carry?

Between Marx and Mary

And the shadows and me

Yes the shadows are moving

And I’m scared to know why

Yes, the shadows are moving

And we’re all gonna die

We’re all gonna die

Yes the shadows are moving

And I’m scared to know why

Yes, the shadows are moving

And we’re all gonna die

We’re all gonna die

Ik ben alleen in huis

De stroom is dood

Ik heb alles gedaan wat ik kan

Om de tijd in mijn hoofd bij te houden

Maar waar ik aan denk als dag

Is een schemering verwijderd

Ik ben gewoon een grijstint

In een zwart, zwart bed

En een gebed kan water zijn

Het zou de leemten kunnen opvullen

En duizend Mohammeds

Ontkurk duizend tikken

Maar op de een of andere manier ben ik droog

En vanuit mijn ooghoeken

Ik zie echte werelden sterven

Wanneer ze op kaarten zijn getekend

Er is een schaduw die vervaagt

In en uit met het licht

Ik doe alsof het een engel is

Ik doe alsof het een satelliet is

En ik weet het natuurlijk

Dat er ergens een bron is

Met geweld kleur nemen

Alles naar het wit slepen

Nu beweegt de schaduw

En het lijkt op een vuist

En de duisternis verbindt

Met een bokskus

En ik vlieg en ik ben aan het bijkomen

En ik kijk door het plafond

En de wolken zijn allemaal onthullend

Meer en meer naarmate ze draaien

Nu is het een wolf, het is een kogel

Het is een moeder van tien

Nu is het een rotsblok aan het rollen

Weer van boven op de berg

Nu dwingt het de onwilligen

Het is verraderlijk, wekken behoefte

Voor seks en liefde voor moorden

Alle kinderen van mannen

Nu is elke betekenis een geest

Elk nummer, een clown

Omdat de bladen van de motor

Blijf ronddraaien

Nooit het centrum bereiken

Kloppen maar ze komen niet binnen

Trekken van wat bedoeld is

Of dodelijk ongebonden projecteren

Wanneer de schaduwen terug staren

Vertel me wat ze zien?

Is er een brandende struik, een leeuw?

Of een hamer in mij?

En vertel me, is het willekeurig?

De afbeeldingen die ik bij me heb?

Tussen Marx en Mary

En de schaduwen en ik

Ja, de schaduwen bewegen

En ik ben bang om te weten waarom

Ja, de schaduwen bewegen

En we gaan allemaal dood

We gaan allemaal sterven

Ja, de schaduwen bewegen

En ik ben bang om te weten waarom

Ja, de schaduwen bewegen

En we gaan allemaal dood

We gaan allemaal sterven