Convincing - Seeming

Desert grows

With hopes

Of kissing the

Jungle’s coolness

To breathe in

Through wet sand

But dead land’s where

All the vectors steer

Now the desert’s here

And she’s drowning in chaos

Drowning in chaos

Drowning in chaos

How strong the hangman’s hands become

With revolution’s swarming buzz

And as the fortress crumbles

He is all that upholds what there was

And without the black hood and the gallows

To pronounce his silent name

He’ll be reborn, another hangman for the new regime

What does the washed up actress turn to

When her lines are cutting room debris?

She charms a field commander

Steals the secret plots of World War three

And batting childish eyes

She’s feigning drunken sloppiness while

Giving green-light clearance to

The death machines in Washington D. C

And where do I go now that

Life has come tied me to the mast?

The sirens' voices calling

«Alex, can’t you hear us?

Don’t sail past this starving magic

Don’t pretend that you don’t care»

But I whisper

«Art is less than life itself»

I’m really quite convincing

I’m really quite convincing

Convincing

Woestijn groeit

met hoop

Van het kussen van

De koelte van de jungle

Om in te ademen

Door nat zand

Maar dood land is waar

Alle vectoren sturen

Nu is de woestijn hier

En ze verdrinkt in chaos

Verdrinken in chaos

Verdrinken in chaos

Hoe sterk worden de handen van de beul?

Met de zwermende buzz van de revolutie

En als het fort instort

Hij is de enige die bevestigt wat er was

En zonder de zwarte kap en de galg

Om zijn stille naam uit te spreken

Hij zal herboren worden, nog een beul voor het nieuwe regime

Waar wendt de aangespoelde actrice zich tot?

Wanneer haar lijnen kamervuil snijden?

Ze charmeert een veldcommandant

Steelt de geheime complotten van de derde wereldoorlog

En knipperende kinderogen

Ze veinst dronken slordigheid terwijl...

Groen licht geven aan

De doodsmachines in Washington D.C

En waar moet ik nu heen?

Het leven is gekomen, heeft me aan de mast vastgebonden?

De stemmen van de sirenes roepen

'Alex, kun je ons niet horen?

Vaar niet voorbij deze uitgehongerde magie

Doe niet alsof het je niets kan schelen»

Maar ik fluister

«Kunst is minder dan het leven zelf»

Ik ben echt heel overtuigend

Ik ben echt heel overtuigend

Overtuigend