Песня та - СадЪ

Затеряется мой голос

Во дворах, на площадях,

На запиленных пластинках,

В придорожных камышах…

Он поселится эхом

В переходах метро,

Пузырьками в бутылке

Золотого ситро.

Когда ты пьешь его,

Знай — в каждом глоточке

Есть немного меня,

Как ни глотай,

И в каждой книге твоей

Несколько строчек,

Все равно обо мне —

Как ни читай.

У стрельца на груди,

Где-то за небесами

Твоя светлая тень

Мне почти не видна

Ты икона в моем

Очень маленьком храме,

Я осадок на дне

Сухого вина

Когда ты пьешь его,

Знай — в каждом глоточке

Есть немного меня,

Как ни глотай,

И в каждой песне моей

Несколько строчек

Все равно о тебе,

Как ни читай

Я никогда ни о чем

Не пожалею,

Даже если жалеть

Будет о чем,

В холодном сердце моем

Стало теплее

Безнадежной любви,

Замерзающей в нем…

Ben mijn stem kwijt

Op de binnenplaatsen, op de pleinen,

Op gezaagde platen,

In riet langs de weg…

Hij zal zich vestigen in een echo

In metropassages,

Bubbels in een fles

Gouden frisdrank.

Als je het drinkt

Weet - in elke slok

Er is een beetje van mij

Het maakt niet uit hoe je slikt

En in elk boek van jou

Een paar regels

Allemaal hetzelfde over mij

Hoe je ook leest.

Bij de boogschutter op de borst,

Ergens buiten de lucht

Jouw lichte schaduw

ik kan het bijna niet zien

Je bent een icoon in mijn

Een heel kleine tempel

Ik ben sediment aan de onderkant

droge wijn

Als je het drinkt

Weet - in elke slok

Er is een beetje van mij

Het maakt niet uit hoe je slikt

En in elk nummer van mij

Meerdere lijnen

Allemaal hetzelfde over jou

Hoe je ook leest

Ik praat nooit over iets

ik zal er geen spijt van krijgen

Zelfs als je spijt hebt

Er zal iets zijn

In mijn koude hart

Het wordt warmer

Hopeloze liefde

Het vriest erin...