Zefiro torna - Rinaldo Alessandrini, Клаудио Монтеверди

Zefiro torna, e’l bel tempo rimena

E i fiori e l’erbe, sua dolce famiglia

E garrir Progne, e pianger Filomena

E primavera candida e vermiglia

Ridono i prati, e’l ciel si rasserena;

Giove s’allegra di mirar sua figlia;

L’aria, e l’acqua, e la terra è d’amor piena;

Ogni animal d’amar si riconsiglia

Ma per me, lasso!, tornano i più gravi

Sospiri, che del cor profondo tragge

Quella ch’al ciel se ne portò le chiavi;

E cantar augelletti, e fiorir piagge

E’n belle donn oneste atti soavi

Sono un desrto, e fere aspre e selvagge

Zefiro keert terug, en het mooie weer blijft

En de bloemen en kruiden, zijn lieve familie

En Progne zal garrir, en Filomena zal huilen

En lentewit en vermiljoen

De weiden lachen en de lucht klaart op;

Jupiter is blij zijn dochter te zien;

De lucht en het water en de aarde zijn vol liefde;

Elk dier van liefde wordt aanbevolen

Maar voor mij, lasso!, keren de meest serieuze terug

Zuchten, die put uit het diepe hart

Degene die de sleutels naar de hemel nam;

En zingen kleine vogels, en bloeien piagge

Het is een mooie eerlijke vrouw met zachte handelingen

Ik ben een desrto, en woest en wild