Labios Rotos - Real de Catorce

El deseo me droga con su aguja fina

Luego me hipnotiza con sus tentaciones

Un beso francés, una cama tibia me ha licuado el lirio de la razón

Antes del jalón de vino vives la melancolía

Antes de pisar la noche ya besaste la ansiedad

Y soñaste que morías

Dudas y cervezas el ambiente apesta

Heme aquí sediento con los labios rotos

Porto un clavel rojo sinvergüenza

Y las fantasías más torcidas prendidas con un alfiler

Antes del jalón de vino vives la melancolía

Antes de pisar la noche ya besaste la ansiedad

Y soñaste que morías

Antes del jalón de vino vives la melancolía

Antes de pisar la noche ya besaste la ansiedad

Y soñaste que morías

Desire bedwelmt me met zijn fijne naald

Dan hypnotiseert ze me met haar verleidingen

Een tongzoen, een warm bed heeft de lelie van de rede vloeibaar gemaakt

Voordat de wijn trekt, leef je de melancholie

Voordat je op de avond stapte, kuste je de angst al

En je droomde dat je stierf

Twijfels en biertjes de sfeer is klote

Hier heb ik dorst met gebroken lippen

Ik draag een rode anjerschurk

En de meest kromme fantasieën vastgepind

Voordat de wijn trekt, leef je de melancholie

Voordat je op de avond stapte, kuste je de angst al

En je droomde dat je stierf

Voordat de wijn trekt, leef je de melancholie

Voordat je op de avond stapte, kuste je de angst al

En je droomde dat je stierf