El Quinqué - Real de Catorce

Vivo a media luna desde que empecé a querer

Ardo cada noche como flama de quinqué

Y me siento un extraño en extinción

No me queda más remedio que esperar

Di que no me amas, cuando te he cuidado bien

Polvo de tus días, fue lo que dejaste ayer

Me desprenderé tu nombre sin llorar

No me queda más remedio que soñar

¡Habría que matarme!

¡tendrían que matarme, para arrebatarme el blues!

Mi dolido corazón se refugia en su calor

Mi único consuelo de vivir

Vivo a media luna desde que empecé a querer

Ardo cada noche como flama de quinqué

Y me siento un extraño en extinción

No me queda más remedio que esperar

¡Habría que matarme!

¡tendrían que matarme, para arrebatarme el blues!

Mi dolido corazón se refugia en su calor

Mi único consuelo de vivir

Ik leef halve maan sinds ik begon lief te hebben

Ik brand elke nacht als een lampvlam

En ik voel me een stervende vreemdeling

Ik heb geen andere keuze dan te wachten

Zeg dat je niet van me houdt, als ik goed voor je heb gezorgd

Stof van je dagen, was wat je gisteren achterliet

Ik zal je naam onthechten zonder te huilen

Ik heb geen andere keus dan te dromen

Je zou me moeten vermoorden!

ze zouden me moeten vermoorden, om mijn blues weg te nemen!

Mijn pijnlijke hart zoekt zijn toevlucht in zijn warmte

Mijn enige troost in het leven

Ik leef halve maan sinds ik begon lief te hebben

Ik brand elke nacht als een lampvlam

En ik voel me een stervende vreemdeling

Ik heb geen andere keuze dan te wachten

Je zou me moeten vermoorden!

ze zouden me moeten vermoorden, om mijn blues weg te nemen!

Mijn pijnlijke hart zoekt zijn toevlucht in zijn warmte

Mijn enige troost in het leven