El Hambre - Real de Catorce

El hambre se hace un vestido

Vestido colorado

Y azul a veces

Con prendedores rojos y aretes

Partidos como dos nueces

Con prendedores rojos y aretes

Partidos como dos nueces

Va un día atrás de la barriga

Una semana, un mes, qué se yo

Brinca la cerca hermana, la que conozco o no

Brinca la cerca hermana, la que conozco o no

Mírala montada al lomo

Con sus espuelas subterráneas;

Viste de raíz y lodo sus venas milenarias

Acaríciala porque te suelta el guadañazo

Tus ojos son sus araños, después ni llanto

Cofre abierto pero vació

El hambre es madre del frió:

Somos sus críos frágiles

Pálidos, súbditos, raquíticos

Somos sus críos frágiles

Pálidos, súbditos, raquíticos

Pan que te ausentas a diario

De la boca seca, del calendario

Búscame un cementerio y un canto

De tripas que no cante diario

Búscame un cementerio y un canto

De tripas que no cante diario

Mírala montada al lomo

Con sus espuelas subterráneas;

Viste de raíz y lodo sus venas milenarias

Acaríciala porque te suelta el guadañazo

Tus ojos son sus araños, después ni llanto

Hambre suéltame al campesino, al obrero

Al vecino, al que muere en la calle

Hambre no corretees al niño, a la mujer

Preñada, al viejo digerido

Hambre no corretees al niño porque

Te doy un tiro con mi verso podrido

Hambre no corretees al niño porque

Te doy un tiro con mi verso podrido

Sombra flaca, asesina, mueca de perro flaco

Dónde mis huesos enterrados busques

Encontraras un fusil bravo

Dónde mis huesos enterrados busques

Encontrarás un fusil bravo

Un fusil blanco, un fusil bravo

Honger maakt een jurk

rode jurk

En soms blauw

Met rode spelden en oorbellen

Komt overeen als twee noten

Met rode spelden en oorbellen

Komt overeen als twee noten

Het gaat een dag achter de buik

Een week, een maand, wat weet ik?

Spring over het hek zus, degene die ik ken of niet

Spring over het hek zus, degene die ik ken of niet

Kijk hoe ze op haar rug rijdt

Met zijn ondergrondse sporen;

Het kleedt zijn oude aderen in wortels en modder

Streel haar want ze geeft je de zeis

Je ogen zijn hun schrammen, dan huil ik niet eens

Open maar lege kist

Honger is de moeder van kou:

Wij zijn hun kwetsbare kinderen

Bleek, minions, onvolgroeid

Wij zijn hun kwetsbare kinderen

Bleek, minions, onvolgroeid

Brood dat je dagelijks afwezig bent

Van de droge mond, van de kalender

Zoek een begraafplaats en een lied voor me

Van lef dat niet dagelijks zingt

Zoek een begraafplaats en een lied voor me

Van lef dat niet dagelijks zingt

Kijk hoe ze op haar rug rijdt

Met zijn ondergrondse sporen;

Het kleedt zijn oude aderen in wortels en modder

Streel haar want ze geeft je de zeis

Je ogen zijn hun schrammen, dan huil ik niet eens

Hongerig laat me naar de boer gaan, naar de arbeider

Aan de buurman, aan degene die sterft op straat

Hongerig achtervolg het kind niet, de vrouw

Zwanger, tot het oude verteerd

Hongerig achtervolg het kind niet omdat

Ik geef je een kans met mijn rotte couplet

Hongerig achtervolg het kind niet omdat

Ik geef je een kans met mijn rotte couplet

Magere schaduw, moordenaar, magere hondengrijns

waar je zoekt naar mijn begraven botten

Je zult een bravo-geweer vinden

waar je zoekt naar mijn begraven botten

Je zult een bravo-geweer vinden

Een wit geweer, een bravogeweer