Legoland - Pop X

Anche l’estate se ne va, così come loro

E il pomeriggio si fa sempre più infinito e nero

E siedo sulla barca del mio vecchio amico Walter

Dico: «Senti, amico mio, quando cristo si parte?»

Siamo arrivati lungolago, non c'è nessuno

In mezzo agli alberi si scorge un po' di fumo

Una comunità di uomini che ha rinunciato

Alle comodità del mondo civilizzato

E in quel momento non avevo nessuno

Ma tu mi portavi con la mano al mare

Passavamo il tempo sulla spiaggia

A guardarci nel costume

A farci far l’amore dalle balene

A dirci che ci vogliam bene

Anche l’estate se ne va, così come loro

E il pomeriggio si fa sempre più infinito e nero

E siedo sulla barca del mio vecchio amico Walter

Dico: «Senti, amico mio, quando cristo si parte?»

Siamo arrivati lungolago, non c'è nessuno

In mezzo agli alberi si scorge un po' di fumo

Una comunità di uomini che ha rinunciato

Alle comodità del mondo civilizzato

Anche l’estate se ne va, così come loro

E il pomeriggio si fa sempre più infinito e nero

E siedo sulla barca del mio vecchio amico Walter

Dico: «Senti, amico mio, quando cristo si parte?»

Siamo arrivati lungolago, non c'è nessuno

In mezzo agli alberi si scorge un po' di fumo

Una comunità di uomini che ha rinunciato

Alle comodità del mondo civilizzato

Zelfs de zomer gaat voorbij, net als zij

En de middag wordt steeds oneindiger en zwarter

En ik zit op de boot van mijn oude vriend Walter

Ik zeg: "Luister, mijn vriend, wanneer gaat Christus weg?"

We kwamen aan langs het meer, er is niemand

Er is een beetje rook te zien in het midden van de bomen

Een gemeenschap van mannen die afstand hebben gedaan

Op het comfort van de beschaafde wereld

En op dat moment had ik niemand

Maar je zou me met je hand naar de zee brengen

We brachten tijd door op het strand

Kijkend naar ons in ons kostuum

Om walvissen met ons te laten vrijen

Om ons te vertellen dat we van elkaar houden

Zelfs de zomer gaat voorbij, net als zij

En de middag wordt steeds oneindiger en zwarter

En ik zit op de boot van mijn oude vriend Walter

Ik zeg: "Luister, mijn vriend, wanneer gaat Christus weg?"

We kwamen aan langs het meer, er is niemand

Er is een beetje rook te zien in het midden van de bomen

Een gemeenschap van mannen die afstand hebben gedaan

Op het comfort van de beschaafde wereld

Zelfs de zomer gaat voorbij, net als zij

En de middag wordt steeds oneindiger en zwarter

En ik zit op de boot van mijn oude vriend Walter

Ik zeg: "Luister, mijn vriend, wanneer gaat Christus weg?"

We kwamen aan langs het meer, er is niemand

Er is een beetje rook te zien in het midden van de bomen

Een gemeenschap van mannen die afstand hebben gedaan

Op het comfort van de beschaafde wereld