Rite - Poema Arcanus

These walls of stone have witnessed

How I’ve learned to praise the sun

Forces once spoke through me

And taught me their sacred song

Silently the stone… remembers… now

Now I’m the outcast in a time of blind spirits

But I feel the earth, I hear the earth

Somber skies fall upon us

Feel this rage… unleashed?

My story won’t be heard by the withered souls that laugh

But I feel the earth, I hear the earth

Speak to me of your beliefs and I will show you my gods

They’ll rule over all, as you ignore… Ignore

My flesh and soul have been tied, with every little part

Something denied by this time, somehow my instincts understand

As one with nature, like a naked child

Longing for his mother’s womb

My lonely rite shall live… as long as I

These walls of stone have witnessed

How I’ve learned to praise the sun

Forces once spoke through me

And taught me their sacred song

Deze stenen muren zijn getuige geweest van

Hoe ik heb geleerd de zon te prijzen

Krachten spraken ooit door mij heen

En leerde me hun heilige lied

Stil de steen... herinnert zich... nu

Nu ben ik de verschoppeling in een tijd van blinde geesten

Maar ik voel de aarde, ik hoor de aarde

Sombere luchten vallen op ons

Voel je deze woede… ontketend?

Mijn verhaal zal niet worden gehoord door de verdorde zielen die lachen

Maar ik voel de aarde, ik hoor de aarde

Praat met me over je overtuigingen en ik zal je mijn goden laten zien

Ze zullen over alles heersen, zoals jij negeert... Negeren

Mijn vlees en ziel zijn verbonden, met elk klein deel

Iets dat tegen deze tijd is ontkend, begrijpen mijn instincten op de een of andere manier

Als één met de natuur, als een naakt kind

Verlangen naar de baarmoeder van zijn moeder

Mijn eenzame rite zal leven ... zolang ik

Deze stenen muren zijn getuige geweest van

Hoe ik heb geleerd de zon te prijzen

Krachten spraken ooit door mij heen

En leerde me hun heilige lied