Muero - Pignoise

Dicen que soy malo,

no lo pretendo,

se que me resbalo,

si piso el suelo.

Nunca dejo claro,

lo que de verdad quiero,

para ser un raro,

para tener misterio.

Y mi corazіn,

que no tolera ningun tipo de emociіn,

se va apagando porque yo me muero…

muero por darte lo que ya no tengo,

muero con arte, muero con ingenio.

Porqu© mi imaginaciіn me hace perder la razіn.

Quiero borrar todos esos recuerdos,

quiero dejar atras todos los miedos.

No voy a tener rencor ahora que todo acabі.

Se perfectamente,

q estas mintiendo,

pero me hago el tonto,

y me desentiendo.

Y esque con la gente,

nunca me entiendo,

dicen que estoy loco,

debe ser cierto.

Y mi corazіn,

que no tolera ningun tipo de emociіn,

se va apagando porque yo me muero…

muero por darte lo que ya no tengo,

muero con arte, muero con ingenio.

Porqu© mi imaginaciіn me hace perder la razіn.

Quiero borrar todos esos recuerdos,

quiero dejar atras todos los miedos.

No voy a tener rencor ahora que todo acabі.

muero por darte lo que ya no tengo,

muero con arte, muero con ingenio.

Porqu© mi imaginaciіn me hace perder la razіn.

Quiero borrar todos esos recuerdos,

quiero dejar atras todos los miedos.

No voy a tener rencor ahora que todo acabі.

(gracias a Vicky por esta letra)

Ze zeggen dat ik slecht ben

ik doe niet alsof

Ik weet dat ik uitglijd

als ik de grond raak.

Ik maak het nooit duidelijk

wat ik echt wil,

een freak zijn,

mysterie hebben.

En mijn hart,

die geen enkele emotie tolereert,

het vervaagt omdat ik doodga...

Ik sta te popelen om je te geven wat ik niet meer heb,

Ik sterf met kunst, ik sterf met humor.

Omdat mijn verbeelding me mijn verstand laat verliezen.

Ik wil al die herinneringen wissen,

Ik wil alle angsten achter me laten.

Ik ga geen wrok koesteren nu het allemaal voorbij is.

ik weet het perfect,

dat je liegt,

maar ik speel dom,

en ik laat los.

En het is dat met de mensen,

Ik begrijp mezelf nooit

Ze zeggen dat ik gek ben

moet waar zijn.

En mijn hart,

die geen enkele emotie tolereert,

het vervaagt omdat ik doodga...

Ik sta te popelen om je te geven wat ik niet meer heb,

Ik sterf met kunst, ik sterf met humor.

Omdat mijn verbeelding me mijn verstand laat verliezen.

Ik wil al die herinneringen wissen,

Ik wil alle angsten achter me laten.

Ik ga geen wrok koesteren nu het allemaal voorbij is.

Ik sta te popelen om je te geven wat ik niet meer heb,

Ik sterf met kunst, ik sterf met humor.

Omdat mijn verbeelding me mijn verstand laat verliezen.

Ik wil al die herinneringen wissen,

Ik wil alle angsten achter me laten.

Ik ga geen wrok koesteren nu het allemaal voorbij is.

(met dank aan Vicky voor deze teksten)