Horses - Pere Ubu

In my heart,

If that is where one feels,

I surely feel

Your head lying back sending peals

Of laughter to ring a bell,

The bell I ring to call you here to me.

Telephone, telephone

Please bring me news when I’m alone.

If it can be done I would be very grateful.

Is that a horse,

Whose footsteps I hear approaching,

On the run from some strange unknown danger,

Or just my heart beating so noisily?

One never really knows until it’s far too late to tell.

It’s the sun I wait for in the morning,

And the moon I long to see setting in the evening.

When night lies ahead,

And day is through,

I’ll spend some time with you.

In mijn hart,

Als dat is waar men zich voelt,

Ik voel me zeker

Je hoofd ligt achterover en stuurt piepjes

Van lachen om een ​​belletje te doen rinkelen,

De bel die ik bel om je hier te bellen.

Telefoon, telefoon

Breng me alsjeblieft nieuws als ik alleen ben.

Als het kan, zou ik erg dankbaar zijn.

Is dat een paard,

Wiens voetstappen ik hoor naderen,

Op de vlucht voor een vreemd onbekend gevaar,

Of gewoon mijn hart dat zo luidruchtig klopt?

Je weet het nooit echt totdat het veel te laat is om het te zeggen.

Het is de zon waar ik 's ochtends op wacht,

En de maan die ik graag 's avonds zie ondergaan.

Als de nacht in het verschiet ligt,

En de dag is voorbij,

Ik zal wat tijd met je doorbrengen.