Electricity - Pere Ubu

Cities are stones

People aren’t important

People breed and die

They come and they go

Faithless

But stones are true

They don’t die

They don’t go anywhere

Stones talk like our fathers talk

Languages of hope & fear

That we don’t understand

Like poetry

Nobody understands

Nobody understands

All the words that we’ve cherished for so long

Fall on deaf ears

Children, hear our hopes and fears

Hope and fear

In awful solitude they and we

Speak past each other

Whispering in the dark

Strange talk

Nobody understands

Nobody understands

All the words that we’ve cherished for so long

Fall on deaf ears

Children, hear our hopes and fears

Hope and fear

The sun sets and people flee

And in the surrounding hills

They huddle against the empty darkness

Around suburban campfires

Above in the sky the stars come undone

Below in the city there’s nothing but strange talk

It feels like all the faded hopes that never were

Steden zijn stenen

Mensen zijn niet belangrijk

Mensen broeden en sterven

Ze komen en ze gaan

trouweloos

Maar stenen zijn waar

Ze gaan niet dood

Ze gaan nergens heen

Stenen praten zoals onze vaders praten

Talen van hoop en angst

Dat begrijpen we niet

zoals poëzie

Niemand begrijpt

Niemand begrijpt

Alle woorden die we al zo lang koesteren

Aan dovemansoren gericht

Kinderen, hoor onze hoop en vrees

Hoop en angst

In vreselijke eenzaamheid zij en wij

Spreek langs elkaar heen

Fluisteren in het donker

Vreemde praat

Niemand begrijpt

Niemand begrijpt

Alle woorden die we al zo lang koesteren

Aan dovemansoren gericht

Kinderen, hoor onze hoop en vrees

Hoop en angst

De zon gaat onder en mensen vluchten

En in de omliggende heuvels

Ze kruipen tegen de lege duisternis

Rond kampvuren in de voorsteden

Boven in de lucht komen de sterren los

Beneden in de stad wordt alleen maar vreemd gepraat

Het voelt als alle vervaagde hoop die er nooit was