stuck - mxmtoon

I’m stuck

In the middle of two places

The more I try to think about it

My mind just overwhelms me

Then I’m stuck

In the middle of two places

I thought I understood myself

But I stray farther from that everyday, everyday

My feelings confuse me

I don’t think I could foresee

Another split in my identity

Can I really accept this reality?

Maybe I suppressed it

And bottled it up

Is it time for me to tell them all

And finally grow up…

I’m stuck

In the middle of two places

I know others are okay with this

But I’m still grappling with feeling

Oh so stuck

In the middle of two places

It should be easy to admit

But I just don’t feel like I quite fit

Am I enough?

Am I enough?

I don’t know

Am I enough?

Am I enough?

I don’t know, I don’t know if I’m enough

But if I’m enough

Would I be happier with who I am?

But then again,

What’s enough to them?

I find myself

Laying awake at night

With hypotheticals

Erasing feelings of being alright

Maybe it’s okay

That I can’t quite label it

I’m sure I’m not alone

In the fact I can’t admit

That I’m stuck

In the middle of two places

But that’s fine, I guess it’s fine

Cause maybe one day I’ll be-

-okay

In the middle of two places

Just like others I’ll accept

That I don’t need to be perfectly whole

But that’s okay

That that’s okay…

That I’m okay in the middle of two places

Ik zit vast

In het midden van twee plaatsen

Hoe meer ik er probeer over na te denken

Mijn geest overweldigt me gewoon

Dan zit ik vast

In het midden van twee plaatsen

Ik dacht dat ik mezelf begreep

Maar ik dwaal verder af van dat elke dag, elke dag

Mijn gevoelens verwarren me

Ik denk niet dat ik kon voorzien

Weer een splitsing in mijn identiteit

Kan ik deze realiteit echt accepteren?

Misschien heb ik het onderdrukt

En dronk het op

Is het tijd voor mij om ze allemaal te vertellen?

En eindelijk volwassen worden...

Ik zit vast

In het midden van twee plaatsen

Ik weet dat anderen dit goed vinden

Maar ik worstel nog steeds met gevoel

Oh zo vast

In het midden van twee plaatsen

Het moet gemakkelijk toe te geven zijn

Maar ik voel me gewoon niet helemaal fit

Ben ik genoeg?

Ben ik genoeg?

Ik weet het niet

Ben ik genoeg?

Ben ik genoeg?

Ik weet het niet, ik weet niet of ik genoeg ben

Maar als ik genoeg ben

Zou ik gelukkiger zijn met wie ik ben?

Maar dan opnieuw,

Wat is genoeg voor hen?

Ik vind mezelf

's Nachts wakker liggen

met hypothesen

Gevoelens van goed zijn wissen

Misschien valt het wel mee

Dat ik het niet helemaal kan benoemen

Ik weet zeker dat ik niet de enige ben

In het feit dat ik niet kan toegeven

Dat ik vast zit

In het midden van twee plaatsen

Maar dat is prima, ik denk dat het goed is

Want misschien zal ik op een dag-

-Oke

In het midden van twee plaatsen

Net als anderen accepteer ik

Dat ik niet perfect heel hoef te zijn

Maar dat is oke

Dat dat oké is...

Dat ik oké ben tussen twee plaatsen