Ensayo - Miguel Bose

Hey!

Te llamo para conversar

Y hablar un poco de lo nuestro

Yo, no sé si es mejor seguir…

O poner un punto a todo esto

Llamó, cumplió y dio

Por valido el ensayo

Se cansó de actuar

Y no quiere verla ya nunca mas

Ella en silencio piensa y luego

Le intenta explicar

Que por su parte nada cambia

Que todo está igual

Y llora cuando le oye colgar

Hey!, no sé que ha pasado aquí

Por que me siento tan vacío

Tu, has puesto lo mejor de ti

Y yo… no he dado nada mío

Ella en silencio piensa y luego

Le intenta explicar

Que por su parte nada cambia

Nada se ha perdido

Y aunque le duela da las gracias

Con sinceridad…

Se le ha devuelto su libertad

(No quiere mas explicaciones

Ya le bastan las razones).

Hoi!

ik bel je om te praten

En praat een beetje over ons

Ik weet niet of het beter is om door te gaan...

Of zet een punt achter dit alles

Hij belde, hij gehoorzaamde en hij gaf

Door geldig het essay

werd het acteren beu

En hij wil haar niet meer zien

Ze denkt stilletjes na en dan

probeert uit te leggen

Dat van zijn kant verandert er niets

dat alles hetzelfde is

En ze huilt als ze hem hoort ophangen

Hé, ik weet niet wat hier is gebeurd

waarom voel ik me zo leeg

Jij, je hebt het beste van jezelf gegeven

En ik... ik heb niets van mezelf gegeven

Ze denkt stilletjes na en dan

probeert uit te leggen

Dat van zijn kant verandert er niets

er is niets verloren gegaan

En zelfs als het pijn doet, bedankt hij

Eerlijk…

Je vrijheid is hersteld

(hij wil geen uitleg meer)

De redenen zijn genoeg voor hem).