NVNCBL - Mega Ran, K-Murdock

This is business never personal like Erick and Parrish

Jumped out the window for my kinfolks, and I cherished the marriage

It got Hotter than the cocoa we were Sharing in Paris

Guess it’s hard to keep ya bearings when you stare at a savage

Eyes bloodshot

Tried to imagine what I would say

But knew Nothing could prepare me for what would happen today

The decision i put off but I knew I would have to make

But it doesn’t mean that it’s easy

I’ve tried to grapple with fate

I’ve Seen humans create

I’ve soaked up they pain

Let it flow through these veins

Like a subway train

As I struggle for the will to write

Lacking emotion it’s just the way of a viltrumite

Knowing as it gets closer, don’t wanna Kill tonight

But you basically came from me so you feel me right…

Son you feel me right?

You don’t have understand where I’m from

Hate to Abandon my son

But this had to be done

Gone

I wish there was a handbook Or a how-to manual

On what to do when the unimaginable is tangible

And takes what’s esoteric and

Makes it so Understandable

But there’s not, so I got no clue on how to handle you

Like animals, survival instinct just takes over

I’m bloody with face fractures, my eyes so glazed over

Tryna master my emotions like a slave owner

A bout of epic proportions they felt some states over

I heard, Pride happens before the fall

A constant reminder like blood splattered up on the wall

Cause I recall the younger days when I was Getting on your nerves

To you giving me the talk, when I was Sitting on the curb

Fast forward to you telling me they get what they deserve

You’re the only one who hurt me

And you did it with your words

You told me not to bring the losses or the victories

But you don’t understand what it did to me

I love you pop

Dit is zakelijk nooit persoonlijk zoals Erick en Parrish

Sprong uit het raam voor mijn verwanten, en ik koesterde het huwelijk

Het werd heter dan de cacao die we deelden in Parijs

Ik denk dat het moeilijk is om je te oriënteren als je naar een wilde staart

Ogen bloeddoorlopen

Ik probeerde me voor te stellen wat ik zou zeggen

Maar wist dat niets me kon voorbereiden op wat er vandaag zou gebeuren

De beslissing stelde ik uit, maar ik wist dat ik die zou moeten nemen

Maar dat betekent niet dat het gemakkelijk is

Ik heb geprobeerd met het lot te worstelen

Ik heb mensen zien creëren

Ik heb de pijn opgezogen

Laat het door deze aderen stromen

Zoals een metro

Terwijl ik worstel om de wil om te schrijven

Bij gebrek aan emotie is het gewoon de manier van een viltrumite

Wetende dat het dichterbij komt, wil je vanavond niet doden

Maar je kwam eigenlijk van mij, dus je voelt me ​​goed...

Zoon, je voelt me ​​goed?

Je begrijpt niet waar ik vandaan kom

Ik haat het om mijn zoon in de steek te laten

Maar dit moest gebeuren

Weg

Ik wou dat er een handboek of een handleiding was

Over wat te doen als het onvoorstelbare tastbaar is

En neemt wat esoterisch is en

Maakt het zo begrijpelijk

Maar die is er niet, dus ik heb geen idee hoe ik met jou om moet gaan

Net als bij dieren neemt het overlevingsinstinct het gewoon over

Ik ben bebloed met gezichtsbreuken, mijn ogen zo glazig

Probeer mijn emoties te beheersen als een slaveneigenaar

Een periode van epische proporties waarvan ze dachten dat sommige staten voorbij waren

Ik heb gehoord, Pride gebeurt vóór de val

Een constante herinnering alsof er bloed op de muur spetterde

Want ik herinner me de jongere dagen dat ik op je zenuwen werkte

Aan jou die me het gesprek gaf, toen ik op de stoep zat

Snel vooruit naar je die me vertelt dat ze krijgen wat ze verdienen

Jij bent de enige die me pijn heeft gedaan

En je deed het met je woorden

Je zei me niet de verliezen of de overwinningen te brengen

Maar je begrijpt niet wat het met mij deed

Ik hou van je pop