Der Boxer - Max Prosa

Der Boxer steigt wieder in den Ring

Hört wie ihr lärmt, wie ihr Lieder singt

Hat keine Wahl, außer diesem verdammten Kampf

Solang er boxt ist er frei und hat keine Angst

Und um ihn rum bebt die Stadt aus Stein

Und alle wollen seine Brüder sein

Sie wollen hören, dass er für immer ihr Junge ist

Und, dass er sie auch in Zukunft nie mehr vergisst

Doch er will hier nur gewinnen

Um diesem Schicksal zu entrinnen

Der Gegner ist dieser bunte Hund

Er kam vielleicht aus dem selben Grund

Er wird’s ihm gönnen, denkt er, doch dann besinnt er sich

Er muss hier raus und so vergeht die Liebe nicht

Und er landet den ersten Schlag

Sein Gegner weicht, also trifft ihn hart

Doch er steckt’s weg, er hat eine Unendlichkeit

Und Energie irgendwo und er lässt sich Zeit

Doch er will hier nur gewinnen

Um seinem Schicksal zu entrinnen

Die Kohle nehmen und verschwinden

Einfach verschwinden

Denn zwei strahlende Augen dieser Stadt aus Stein

Brachten das ausgesperrte Licht herein

Lassen ihn spüren es ist Zeit zu gehen

Leben ist schön und keiner kann uns das nehmen

Und er hat diesen Kampf im Griff

Spürt, dass er bald wieder Sieger ist

Der Gegner kämpft, doch der Schlag kommt schon nicht mehr hart

Der Boxer ist wütig und kommt dann voll in Fahrt

Dabei hört er die Menge schreien

Sie alle wollen seine Brüder sein

Und er begreift, dass er nur wirklich Abschied nimmt

Und alles klar macht, wenn er hier jetzt nicht gewinnt

Und er will hier nur verschwinden

Über seinen Schatten springen

Um seinem Schicksal zu entrinnen

Und irgendwo von vorn beginnen

Und der Ringrichter zählt ihn an

Sein Gegner, der es kaum fassen kann

Steht plötzlich da und die Menge gröhlt nur für ihn

Der Boxer liegt und liegt und liegt

Denn zwei strahlende Augen dieser Stadt aus Stein

Brachten das ausgesperrte Licht herein

Lassen ihn spüren es ist Zeit zu gehen

Leben ist schön und keiner kann uns das nehmen

De bokser komt terug in de ring

Hoor hoe je lawaai maakt, hoe je liedjes zingt

Ik heb geen andere keuze dan dit verdomde gevecht

Zolang hij bokst, is hij vrij en niet bang

En om hem heen beeft de stad van steen

En iedereen wil zijn broers zijn

Ze willen horen dat hij voor altijd hun jongen is

En dat hij haar in de toekomst nooit meer zal vergeten

Maar hij wil hier alleen maar winnen

Om te ontsnappen aan dit lot

De tegenstander is deze kleurrijke hond

Het kan om dezelfde reden zijn gekomen

Hij zal het hem misgunnen, denkt hij, maar dan denkt hij erover na

Hij moet hier weg zien te komen en zo gaat liefde niet weg

En hij landt de eerste punch

Zijn tegenstander ontwijkt, dus raak hem hard

Maar hij legt het weg, hij heeft oneindigheid

En ergens energie en hij neemt de tijd

Maar hij wil hier alleen maar winnen

Om aan zijn lot te ontsnappen

Pak de kolen en vertrek

Verdwijn gewoon

Omdat twee heldere ogen van deze stad van steen

Binnengebracht in het buitengesloten licht

Geef hem het gevoel dat het tijd is om te gaan

Het leven is mooi en dat kan niemand ons meer afnemen

En hij heeft dit gevecht onder controle

Voelt dat hij binnenkort weer een winnaar zal zijn

De tegenstander vecht, maar de klap is niet meer hard

De bokser is boos en komt dan in volle gang

Hij hoort de menigte schreeuwen

Ze willen allemaal zijn broers zijn

En hij realiseert zich dat hij eigenlijk alleen maar afscheid neemt

En maakt alles duidelijk als hij hier nu niet wint

En hij wil hier gewoon weg

spring over zijn schaduw

Om aan zijn lot te ontsnappen

En ergens opnieuw beginnen

En de scheidsrechter telt hem uit

Zijn tegenstander die het nauwelijks kan geloven

Plots staat daar en de menigte brult alleen voor hem

De bokser liegt en liegt en liegt

Omdat twee heldere ogen van deze stad van steen

Binnengebracht in het buitengesloten licht

Geef hem het gevoel dat het tijd is om te gaan

Het leven is mooi en dat kan niemand ons meer afnemen