Папа - Mary Gu

Мне правда жаль, что ты меня не услышишь

С нашей последней встречи я значительно выше

Пою всё также громко, говорю тише

Складываю слова в четверостишья

Мне правда жаль, что ты не прочитаешь

Ни одной из написанных мною строчек

Впрочем, родителей не выбирают

Я бы не хотела, но я твоя дочь

Мама, говорят, любила тебя без остатка

Превращала в достоинства твои недостатки

Остался вопрос: почему она ради тебя подсела,

А ты ради неё не бросил?

Представляешь, папа, как летят года

Мне сейчас примерно столько, сколько ей тогда

И мне правда жаль, что ты не услышишь

Как я сложу эти слова в четверостишья

Зажила эта рана, но сколько сил

Заживо, ты себя заживо погубил

Каждого, касается каждого

Однажды вспомнить, что по-настоящему важно

Обжигает и снова бросает в дрожь

Говорят, что от себя не уйдёшь

Но ты можешь, ты можешь, ты можешь

Ещё не поздно решить, что для тебя я дороже

Я не знаю, почему все так паршиво вышло

Для тех, кто был мне нужен, я была лишней

С тех пор не удивляет, если все идёт не по плану

Я упаду и встану, упаду и встану

Если честно, пап, тебе большое спасибо

Твой холод научил меня ни о чем не просить

И я плелась где-то в хвосте

А сейчас дальше тех, кто был

Ближе к финишу на старте

Продрогшие дети плацкарта

Царапают эти слова на партах

Одиноки по стандарту, как и я

Теперь они моя семья

Передаю привет девчонке в 99

В том, что ты ошибка, слышишь, ты не виновата

Вытирай слезы, выходи из угла

Я обещала, ты сможешь - и ты смогла

Зажила эта рана, но сколько сил

Заживо, ты себя заживо погубил

Каждого, касается каждого

Однажды вспомнить, что по-настоящему важно

Обжигает, и снова бросает в дрожь

Говорят, что от себя не уйдёшь

Но ты можешь, ты можешь, ты можешь

Ещё не поздно решить, что для тебя я дороже

Het spijt me echt dat je me niet wilt horen

Sinds onze laatste ontmoeting ben ik veel langer

Ik zing toch luid, ik spreek stiller

Woorden in kwatrijnen zetten

Het spijt me echt dat je niet leest

Geen van de regels die ik schreef

Ouders worden echter niet gekozen

Ik zou het niet willen, maar ik ben je dochter

Mam, zeggen ze, hield van je zonder een spoor achter te laten

Veranderde je zwakheden in deugden

De vraag blijft: waarom raakte ze verslaafd aan jou,

Ben je niet voor haar gestopt?

Kun je je voorstellen, pap, hoe de jaren voorbij vliegen?

Ik ben nu ongeveer even oud als zij toen was.

En het spijt me echt dat je het niet hoort

Hoe zet ik deze woorden in kwatrijnen

Deze wond is genezen, maar hoeveel kracht?

Levend, je hebt jezelf levend vermoord

Iedereen, betreft iedereen

Onthoud op een dag wat er echt toe doet

Het brandt en laat me weer rillen

Ze zeggen dat je niet weg kunt komen van jezelf

Maar je kunt, je kunt, je kunt

Het is nog niet te laat om te beslissen dat ik kostbaarder voor je ben

Ik weet niet waarom alles zo fout ging

Voor wie me nodig had, ik was overbodig

Sindsdien is het niet gek als de zaken niet volgens plan verlopen.

Ik val en sta op, val en sta op

Om eerlijk te zijn, pap, heel erg bedankt

Je verkoudheid heeft me geleerd om nergens om te vragen

En ik liep ergens in de staart

En nu voorbij degenen die waren

Dichter bij de finish bij de start

Gereserveerde stoel voor gekoelde kinderen

Kras deze woorden op de bureaus

Eenzaam volgens de norm, net als ik

Nu zijn ze mijn familie

Hallo zeggen tegen een meisje op 99

Dat je een fout bent, hoor je, je bent niet de schuldige

Veeg je tranen, kom uit de hoek

Ik beloofde dat je het kon - en dat deed je

Deze wond is genezen, maar hoeveel kracht?

Levend, je hebt jezelf levend vermoord

Iedereen, betreft iedereen

Onthoud op een dag wat er echt toe doet

Brandwonden, en opnieuw rillingen

Ze zeggen dat je niet weg kunt komen van jezelf

Maar je kunt, je kunt, je kunt

Het is nog niet te laat om te beslissen dat ik kostbaarder voor je ben