Noi - Marina Rei

Sono passati 11 anni!

A volte il tempo sembra niente

E nascosto in me

Il ricordo indelebile

Di quando lei è andata via

Con gli occhi pieni di pianto

Ed io lì con mio fratello accanto

Sono passati 11 anni

A volte il tempo sembra niente

Lui ci chiedeva consigli

Entrando in confidenza

Per dimostrare la sua innocenza

Ma ormai tutto era finito

Senza sapere perchè

Noi, figli dell’amore

Noi, figli del dolore

Noi, chiusi nel silenzio

Noi, saremo solo noi

Allora provo ad immaginare

Quanta gente come me

Ha creduto di impazzire

E chi ancora di morire

Quando si restava chiusi

Al buio nelle nostre stanze

Pregando che qull’incubo

Finisse

Sono passati 11 anni

A volte il tempo sembra niente

Avere un po’di pace

Chissà come, per incanto!

Non era chiedere tanto

Ma ormai tutto era finito

Senza sapere perchè

Credi di aver avuto paura

Ma anche tanta fortuna

Provo ancora dolore

Ma di più provo amore

C'è chi invece non l’ha mai trovato

E vive credendo

Di non essere mai stato amato

Het is 11 jaar geleden!

Soms lijkt tijd niets

En verborgen in mij

De onuitwisbare herinnering

Over toen ze wegging

Met ogen vol tranen

En ik daar met mijn broer naast me

Het is 11 jaar geleden

Soms lijkt tijd niets

Hij vroeg ons om advies

Vertrouwen aangaan

Om zijn onschuld te bewijzen

Maar nu was het allemaal voorbij

Zonder te weten waarom

Wij, kinderen van liefde

Wij, kinderen van pijn

Wij, sloten in stilte af

Wij, het zullen alleen wij zijn

Dus ik probeer me voor te stellen

Hoeveel mensen vinden mij leuk

Hij dacht dat hij gek werd

En wie gaat er nog dood?

Toen we gesloten bleven

In het donker in onze kamers

Bidden dat de nachtmerrie

Het eindigde

Het is 11 jaar geleden

Soms lijkt tijd niets

Heb wat vrede

Wie weet hoe, bij toverslag!

Het was niet veel gevraagd

Maar nu was het allemaal voorbij

Zonder te weten waarom

Denk je dat je bang was?

Maar ook veel geluk

Ik voel nog steeds pijn

Maar meer voel ik liefde

Er zijn mensen die het nooit hebben gevonden

En hij leeft gelovend

Van nooit geliefd te zijn geweest