Mróz - Marcelina

Chyba jestem jak mróz

Zajdę tobie za skórę

Cicho szeptając szum

Tętnica hibernuje

Z hukiem ja

W letnią burzę

A ty w noc się zapadasz

I snujesz

Chyba jestem jak mróz

Wejdę w każdą komórkę

Twoich zachłannych łez

Ja zamrożę kałużę

Z hukiem ja

W letnią burzę

A ty w noc się zapadasz

I snujesz

Uwolnij mnie nim zbuduję skorupy

Nigdy nie wpuszczę cię tu

Lodu co iskrzy się w słońcu nie skruszysz

Wymazem gorących ust

Z hukiem ja

W letnią burzę

A ty w noc się zapadasz

I snujesz

Z hukiem ja

W letnią burzę

A ty w noc się zapadasz

I snujesz

Ik denk dat ik als vorst ben

Ik kruip onder je huid

Zacht fluisterend geluid

De slagader overwintert

Ik met een knal

In een zomerstorm

En je valt in de nacht

En je bent aan het dromen

Ik denk dat ik als vorst ben

Ik ga elke cel binnen

van je gulzige tranen

Ik zal de plas bevriezen

Ik met een knal

In een zomerstorm

En je valt in de nacht

En je bent aan het dromen

Bevrijd me voordat ik granaten bouw

Ik laat je hier nooit binnen

IJs dat glinstert in de zon zal niet afbrokkelen

Ik veeg hete lippen af

Ik met een knal

In een zomerstorm

En je valt in de nacht

En je bent aan het dromen

Ik met een knal

In een zomerstorm

En je valt in de nacht

En je bent aan het dromen