Ami - Marc Lavoine

Et aujourd’hui, dans la fureur et le bruit

On se reconnaît, on n’a pas beaucoup vieilli.

Un ami m’a donné rendez-vous.

Des amis, je n’en ai plus beaucoup.

Mon ami me sautera au cou.

Mais c’est la vie qui nous fait un peu de peine

Car on se dit, quelquefois, c’est plus la peine.

Le réconfort, c’est le feu au fond du coeur

Et ça réchauffe, et peu à peu on n’a plus peur.

Un ami m’a donné rendez-vous.

Des amis, je n’en ai plus beaucoup.

Mon ami me sautera au cou.

Des amis, je n’en ai plus beaucoup.

Un ami m’a donné rendez-vous.

(Hey!)

(Instrumental)

Un ami m’a donné rendez-vous.

Des amis, je n’en ai plus beaucoup.

Mon ami me sautera au cou.

Des amis, je n’en ai plus beaucoup.

Un ami m’a donné rendez-vous.

En vandaag, in woede en lawaai

We herkennen elkaar, we zijn niet veel ouder geworden.

Een vriend gaf me een afspraak.

Vrienden, ik heb er niet veel meer.

Mijn vriend zal op mijn nek springen.

Maar het is het leven dat ons een beetje pijn doet

Omdat we tegen onszelf zeggen, soms is het het niet meer waard.

Comfort is het vuur in het hart

En het wordt warmer, en beetje bij beetje zijn we niet meer bang.

Een vriend gaf me een afspraak.

Vrienden, ik heb er niet veel meer.

Mijn vriend zal op mijn nek springen.

Vrienden, ik heb er niet veel meer.

Een vriend gaf me een afspraak.

(Hoi!)

(Instrumentaal)

Een vriend gaf me een afspraak.

Vrienden, ik heb er niet veel meer.

Mijn vriend zal op mijn nek springen.

Vrienden, ik heb er niet veel meer.

Een vriend gaf me een afspraak.