Andreas Pum - Maler

Se vuoi sapere di Andreas Pum

Perse una gambe in trincea, pum

E per i vicoli suona la Lorelay

Piovono spiccioli sui davanzali

Umili oboli di madri e vedove

All’incantesimo dei generali

Tornando a casa una sera

Un bottegaio gli urlò:

«Spostati, stupido genio del fingero»

Lui reagì rivido, si andò alle mani

Tutto il contendere finì dal giudice

Che gli aprì un carcere di giorni uguali

Neri come i cieli neri

Quant’era bello il reduce

Con l’organetto e l’asino

Zucchero sopra il panico

Un souvenir dal baratro

Quant’era grato il reduce

Croce di ferro al merito

Conciato da fenomeno

Specchietto per il popolo

Si dice in giro che Andreas Pum

In fondo agli occhi non sia più

Suddito docile, ligio alle regole

Cova nell’intimo cupi rancori

Si guarda vivere, fatto a coriandoli

Da un colpo d’obice, mentre i signori

Fumano sigari al sole, spacciano cloro e mortai

Dietro alla maschere la peste prospera

Con i suoi altari, le sue istituzioni

Perfetta macchina, lo stato macina

Stritola, mastica e ti sputa fuori

Quant’era bello il reduce

Con l’organetto e l’asino

Zucchero sopra il panico

Un souvenir dal baratro

Quant’era grato il reduce

Croce di ferro al merito

Conciato da fenomeno

Specchietto per il popolo

Als je meer wilt weten over Andreas Pum

Hij verloor een been in de loopgraaf, pum

En de Lorelay speelt in de steegjes

Het regent centen op de vensterbanken

Bescheiden donaties van moeders en weduwen

Tot de betovering van de generaals

Op een avond thuiskomen

Een winkelier schreeuwde tegen hem:

"Beweeg over, jij stomme genie van de pretendo"

Hij reageerde stijf, hij kreeg klappen

Het hele geschil kwam bij de rechter terecht

Dat opende hem een ​​gevangenis van gelijke dagen

Zwart als zwarte luchten

Hoe mooi de reductie was

Met de accordeon en de ezel

Suiker over de paniek

Een souvenir uit de afgrond

Wat was de korting dankbaar

IJzeren Kruis van Verdienste

Gebruind door een fenomeen

Spiegel voor de mensen

Het gerucht gaat dat Andreas Pum

In de achterkant van de ogen is het niet meer

Volgzaam onderwerp, trouw aan de regels

Het herbergt duistere wrok in zijn diepten

Je ziet het live, gemaakt van confetti

Van een houwitserschot, terwijl de heren

Ze roken sigaren in de zon, verkopen chloor en vijzels

Achter het masker gedijt de pest

Met zijn altaren, zijn instellingen

Perfecte machine, de staat van de slijpsteen

Het verplettert, kauwt en spuugt je uit

Hoe mooi de reductie was

Met de accordeon en de ezel

Suiker over de paniek

Een souvenir uit de afgrond

Wat was de korting dankbaar

IJzeren Kruis van Verdienste

Gebruind door een fenomeen

Spiegel voor de mensen