Bianca - Maler

Sto sopra al maggiociondolo

Chiedendo ad ogni nottola

Com'è che qui non nevica

Com'è che gli occhi tuoi

Dan groppi da far brivido

Che, sai, si perde il bandolo

Ed io che son funambolo

Stavolta resto giù

E nella notte lampi come orchestra silenziosa

Tutto si fa piccolo, anche il falco e la falena

Depongo la mia spada, non c'è bisogno, Dio

Che adesso tu mi creda, tanto son figlio mio

E pesto sulle foglie, mangio nebbia come pane

Saluto l’ombra lunga delle betulle brune

E dai, portami, fiume, che vengo via con te

E dai, portami, fiume, ho messo anche il gilet

E la mort l’am' par 'na porta ch’la s’vers e ti at s'è d’ad là *

Con dü occ, minga da principesa, ma dona, mia dona

E lo spaventapasseri che danza sopra l’argine

Mi dice: «Là c'è musica, di là non c'è bugia»

E sale l’onda chiara, che gonfia le golene

E sale l’onda scura, regina delle piene

E dai, portami, fiume, che vengo via con te

E dai, portami, fiume, ho messo anche il gilet

E la mort l’am' par 'na porta ch’la s’vers e ti at s'è d’ad là *

Con dü occ, minga da principesa, ma dona, mia dona

E la morte mi sembra una porta che si apre e ti ritrovo di là

Con due occhi mica da principessa, ma di donna, mia donna

Ik sta bovenop de laburnum

Door het elke avond te vragen

Hoe komt het dat het hier niet sneeuwt?

Hoe komt het dat je ogen

Dan klontert om je te laten rillen

Wat, weet je, de crux mist

En ik die een koorddanser ben

Deze keer blijf ik liggen

En 's nachts flitst de bliksem als een stil orkest

Alles wordt klein, zelfs de havik en de mot

Ik leg mijn zwaard neer, dat is niet nodig, God

Nu je me gelooft, ben ik mijn zoon

En ik stamp de bladeren, ik eet mist als brood

Ik begroet de lange schaduw van de bruine berken

Kom op, neem me, rivier, en ik ga met je mee

Kom op, neem me, rivier, ik heb ook een vest aangetrokken

E la mort l'am' par 'na porta ch'la s'vers e ti at s'è d'ad there *

Con dü occ, minga als een prinses, maar doneer, mijn dona

En de vogelverschrikker danst op de dijk

Hij vertelt me: "Er is daar muziek, er is geen leugen daar"

En de heldere golf stijgt, waardoor de uiterwaarden opzwellen

En de donkere golf rijst op, koningin van de overstromingen

Kom op, neem me, rivier, en ik ga met je mee

Kom op, neem me, rivier, ik heb ook een vest aangetrokken

E la mort l'am' par 'na porta ch'la s'vers e ti at s'è d'ad there *

Con dü occ, minga als een prinses, maar doneer, mijn dona

En de dood lijkt me een deur die opengaat en ik vind je daarginds

Met twee ogen niet als een prinses, maar als een vrouw, mijn vrouw