Mein bester Freund - Lemur

Er lässt mich Dinge tun, ich geh' sofort Beifuß, wenn seine Stimme ruft

Er lässt mich springen, wie 'ne Kreuzung aus Winnie Pooh und Winnetou

Er kleistert mir die Sinne zu, spielt mit mir Blinde Kuh

Ich seh' die Welt durch seine Brille und sein Wille schwimmt im Blut

Wenn er mich in seiner Hand hat, hab' ich Angst vor gar nix

Schieb' ohne Verstand Randale, ganz egal, wer grade da ist

Er macht mich unverwundbar, spendiert mir 'ne Runde Wunder

Weckt in mir den Hunger auf Kontrollverlust und Bunga Bunga

Er zieht die Fäden, seine Trommel macht den Takt der Nacht

Ich reiß' die Arme hoch, denn dieser Bass kracht wie 'n Uppercut

Ich darf nix verpassen, ich muss wach bleiben, abschweifen

Schnaps gibt mir Backpfeifen, quatsch' ohne Satzzeichen

Wo ist hier der Mittelpunkt?

Schaut mich an, hört mir zu!

Ich wecke das Interesse jetzt, ich battle jedes Wörterbuch

Er hat mich im Griff wie 'ne Marionette und weist mir den Weg

Ist der Captain an Deck, lässt mich alles vergessen und Sätze sprechen,

die keiner versteht

Der Mann in meinem Kopf macht Faxen, lässt es krachen

Die Tassen tanzen im Schrank und er badet im Schwachsinn

Macht mich zum Affen und lacht sich teuflisch ins Fäustchen

Ich hör' ihn deutlich — Und bin trotzdem überzeugt, dass er mein bester Freund

ist

Hat er mich im Würgegriff, fürcht' ich nichts

Nur von Weitem rufen leise Stimmen, dass das nicht wirklich ist

Ich ignoriere sie, gar kein Problem mit ihm an meiner Seite

Eimerweise Dopamin sagt jedem Zweifel: Sei mal leise

Dass es ein Morgen geben soll ist eine Sage

Hier in meiner Blase gibt’s nur Antworten und keine Frage

Ich bretter' die Straße entlang, dieses bisschen Gefahr ist mir reichlich egal

Denn er schützt mich vor allem, ich fühle mich sicher

Er ist meine Waffe, mein heiliger Gral

Genau das

Doch wenn er geht, hinterlässt er nichts als Schutt und Asche

Schmutz und Kacke — Ich bin voll kaputt und asche in den letzten Schluck der

Flasche

Bier auf dem Nachtschrank — verdammt, was hab ich bloß getan?

Zum Glück kann mich grad keiner seh’n, ich werde rot vor Scham

Ein Häufchen Elend, verseuchte Seele, der Mut ist weg

Grad hab' ich mir noch zugejubelt, doch jetzt hust' ich Blut ins Bett

Ich hab' Kirmes im Kürbis, nörgel', doch keiner hört mich

Und proste der Wand zu, als ob im Mörtel der Wirt sitzt

Hij laat me dingen doen, ik word bijvoet zodra zijn stem roept

Hij laat me springen als een kruising tussen Winnie de Poeh en Winnetou

Hij plakt mijn zinnen, speelt blindemannetje met me

Ik zie de wereld door zijn bril en zijn wil zwemt in zijn bloed

Als hij me in zijn hand heeft, ben ik nergens bang voor

Rush zonder reden, ongeacht wie er is

Hij maakt me onkwetsbaar, geeft me een reeks wonderen

Maakt me hongerig naar controle en bunga bunga

Hij trekt aan de touwtjes, zijn drum zet het ritme van de nacht

Ik gooi mijn armen omhoog, want deze bas slaat als een uppercut

Ik kan niets missen, ik moet wakker blijven, afdwalen

Schnaps geeft me klappen in mijn gezicht, onzin zonder leestekens

Waar is hier het centrum?

Kijk naar mij, luister naar mij!

Ik wek nu interesse, ik ga de strijd aan met elk woordenboek

Hij heeft me als een marionet onder controle en wijst me de weg

Als de kapitein aan dek is, laat hij me alles vergeten en zinnen uitspreken,

dat niemand begrijpt

De man in mijn hoofd is aan het dollen, laat het los

De kopjes dansen in de kast en hij baadt in onzin

Maakt me een aap en lacht duivels in zijn mouw

Ik hoor hem duidelijk — en ik ben er nog steeds van overtuigd dat hij mijn beste vriend is

is

Als hij me in een wurggreep heeft, ben ik nergens bang voor

Pas van verre roepen zachte stemmen dat dit niet echt is

Ik negeer haar, helemaal geen probleem met hem aan mijn zijde

Emmers dopamine vertellen elke twijfel: hou je mond

Dat er een morgen zou moeten zijn, is een legende

Hier in mijn bubbel zijn er alleen antwoorden en geen vragen

Ik snel door de straat, ik geef geen moer om dit kleine beetje gevaar

Omdat hij me tegen alles beschermt, voel ik me veilig

Hij is mijn wapen, mijn heilige graal

Precies

Maar als hij vertrekt, laat hij niets anders achter dan puin en as

Vuil en stront - ik ben helemaal gebroken en as in de laatste slok van de

Fles

Bier op het nachtkastje - verdorie, wat heb ik gedaan?

Gelukkig kan niemand me nu zien, ik bloos van schaamte

Een hoop ellende, besmette ziel, de moed is op

Ik juichte mezelf net toe, maar nu hoest ik bloed op in bed

Ik heb kermis in de pompoen, zeur, maar niemand hoort me

En toast op de muur alsof de herbergier in de vijzel zit