Monopolis - Isabelle Boulay

De New York à Tokyo

Tout est partout pareil

On prend le même métro

Vers les mêmes banlieues

Tout le monde à la queue leu leu

Les néons de la nuit

Remplacent le soleil

Et sur toutes les radios

On danse le même disco

Le jour est gris, la nuit est bleue

Dans les villes de l’an 2000

La vie sera bien plus facile

On aura tous un numéro

Dans le dos

Et une étoile sur la peau

On suivra gaiement le troupeau

Dans les villes de l’an 2000

Mirabel ou Roissy

Tout est partout pareil

Tout autour de la terre

On prend les mêmes charters

Pour aller où le ciel est bleu

Quand on ne saura plus

Où trouver le soleil

Alors on partira

Pour Mars ou Jupiter

Tout le monde à la queue leu leu

Monopolis

Il n’y aura plus d'étrangers

On sera tous des étrangers

Dans les rues de Monopolis

Qui sont tous ces millions de gens?

Seuls au milieu de Monopolis

Je nous vois assis sur un banc

Seuls au milieu de Monopolis

Van New York tot Tokio

Alles is overal hetzelfde

We nemen dezelfde metro

Naar dezelfde buitenwijken

Iedereen in de rij

De neonlichten van de nacht

Vervang de zon

En op alle radio's

We dansen dezelfde disco

De dag is grijs, de nacht is blauw

In de steden van het jaar 2000

Het leven zal zoveel makkelijker zijn

We hebben allemaal een nummer

Achterin

En een ster op de huid

We volgen graag de kudde

In de steden van het jaar 2000

Mirabel of Roissy

Alles is overal hetzelfde

Over de hele aarde

We nemen dezelfde charters

Om te gaan waar de lucht blauw is

Wanneer zullen we het niet weten

Waar vind je de zon

Dus we gaan

Voor Mars of Jupiter

Iedereen in de rij

Monopolis

Er zullen geen vreemden meer zijn

We zullen allemaal vreemden zijn

In de straten van Monopolis

Wie zijn al die miljoenen mensen?

Alleen in het midden van Monopolis

Ik zie ons op een bankje zitten

Alleen in het midden van Monopolis